بررسی عناصر اصلی و روند طراحی معماری مراکز کودکان بی سرپرست و بد سرپرست
Publish place: Fourth International Conference and Fifth National Conference on Civil Engineering, Architecture, Art and Urban Design
Publish Year: 1400
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 338
This Paper With 13 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICCACS04_1124
تاریخ نمایه سازی: 24 فروردین 1401
Abstract:
یکی از معضلات و دشواری های جامعه ما مراکز نگهداری شبانه روزی کودکان بی سرپرست است؛ در اکثر این مراکز به دلیل عدم توجه به حداقل نیازهای عاطفی کودکان مانند داشتن محدوده خصوصی،شیطنت های کودکی و ... از یکطرف؛ و از طرف دیگر،کیفیت ساخت مراکز از لحاظ معماری،مشکلات زیادی در برطرف نشدن نیازهای اصلی را برای این کودکان به وجود می آورد. همچنین به دلیل جابه جایی های مکرر از خانه به خانه دیگرو تغییر سیاست های مرکز نگهداری و تغییر کارمندان، احساس بی ثباتی را در آنها افزایش می دهد.پرورشگاه، خانه این کودکان است که در طراحی آن هم سکونت مطرح می شود و هم آموزش.دربحث سکونت، احساس تعلق کودک به محیطی که در آن زندگی می کند مطرح می شود و در آموزش، مساله ارتقای یادگیری کودک اهمیت زیادی دارد. هدف از این مقاله بررسی نکات اساسی و در عین حال ساده درفرایند طراحی مرکزی برای کودکان و نوجوانان بی سرپرست است که هم محلی برای زندگی و نگهداری آنها باشد و هم جایی برای رفع نیاز ها و ایجاد حس شادی و آرامش و القای حس تعلق آنها، با رعایت نکات معماری شود که علاوه بر ارضای حس عاطفی،آنها را برای یادگیری مهارت در زندگی آینده آماده سازد. این پروژه با استفاده از روش تحقیق کتابخانه ای و اینترنتی و مطالعات پایه، همچنین مطالعات میدانی انجام شده است. در نتیجه؛ در طراحی این مراکز ، برای رفع این مشکلات علاوه بر قسمت های مهم مانند جای خواب ، غذا و ... قسمت هایی چون کارگاه های آموزشی، اتاق بازی، محوطه بیرونی و همچنین رعایت نکاتی مانند رنگ و نور و استفاده از عناصر طبیعی و .. هم باید در نظر گرفته شود و علاوه بر آن، مراکز برای پذیرش کودکان از سنین ۴تا۱۸ سال باشد که از نقل مکان از مرکزی به مرکز دیگر در سنین مختلف جلوگیری شود و حس تعلق و مالکیت را نسبت به محل زندگی خود در کودکان افزایش دهد.
Keywords:
Authors
نرگس سادات دهقان منشادی
دانشجوی مهندسی معماری دانشگاه فنی مهندسی بویین زهرا