مقایسه دو روش طبقه بندی حداکثر احتمال و شبکه ی عصبی مصنوعی در استخراج نقشه ی کاربری اراضی مطالعه موردی: حوزه سد ایلام
Publish place: Geography and Development Iranian Journal، Vol: 8، Issue: 20
Publish Year: 1389
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 122
This Paper With 14 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_GDIJ-8-20_007
تاریخ نمایه سازی: 11 تیر 1401
Abstract:
یکی از ضروری ترین اطلاعات مورد نیاز مدیران و متولیان منابع طبیعی، نقشه های کاربری اراضی می باشد. داده های ماهواره ای، به جهت ارایهی اطلاعات به هنگام و رقومی، تنوع اشکال و امکان پردازش در تهیهی نقشههای کاربری اراضی از اهمیت بالایی برخوردارند. از سویی دیگر در سالهای اخیر به طور وسیع و گسترده جهت طبقهبندی تصاویر ماهوارهای از روشهای طبقهبندی پیشرفته از قبیل شبکههای عصبی مصنوعی، مجموعههای فازی و سیستمهای هوشمند استفاده میشود. هدف اصلی این تحقیق مقایسهی دو روش مختلف جهت طبقهبندی کاربری اراضی با استفاده از تصاویر ASTER میباشد. بدین منظور با استفاده از تصویر ماهوارهای ASTER و دو الگوریتم طبقهبندی نظارتشده شامل حداکثر احتمال و شبکهی عصبی مصنوعی، نقشهی کاربری اراضی تهیه گردید. در طبقهبندی با استفاده از الگوریتم شبکهی عصبی از یک شبکهی پرسپترون با یک لایهی پنهان و ۱۴ نرون ورودی، ۹ نرون میانی و ۶ نرون خروجی استفاده شده است که تعداد نرونهای ورودی همان تعداد باندهای تصویر ماهوارهای ASTER و تعداد نرونهای خروجی همان تعداد کلاسهای نقشهی کاربری اراضی میباشد. برای آموزش شبکه نیز از الگوریتم انتشار برگشتی استفاده شده است. نتایج حاصل از ارزیابی دقت این دو روش با استفاده از تعیین ضریب کاپا نشان داده است که الگوریتم شبکهی عصبی با ضریب ۸۶/۰ نسبت به الگوریتم حداکثر احتمال با ضریب ۶۹/۰ از دقت بیشتری برخوردار است. نتایج این مطالعه همچنین نشان میدهد الگوریتمهای سنتی طبقهبندی مانند روشهای آماری به خاطر انعطافپذیری پایین و انواع پارامتریک آن مانند روش حداکثر احتمال بهخاطر وابستگی به مدل آمار گوسی نمیتوانند نتایج بهینهای، در صورت نرمال نبودن دادههای آموزشی فراهم آورند در حالیکه دلیل موفقیت الگوریتم شبکهی عصبی مصنوعی در سنجش از دور این است که میتواند دادههایی با منابع مختلف را با هم تلفیق نماید.
Keywords:
Authors
یعقوب نیازی
کارشناس ارشد آبخیزداری