بررسی میزان بیومارکرهای استرس اکسیداتیو کارگران سرامیک سازی و مقایسه با گروه شاهد
Publish place: Occupational Medicine، Vol: 7، Issue: 4
Publish Year: 1394
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 177
This Paper With 15 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_TKJ-7-4_008
تاریخ نمایه سازی: 29 مرداد 1401
Abstract:
مقدمه: هدف از این مطالعه ارزیابی میزان استرس اکسیداتیو در کارگران شاغل در صنایع کاشی و سرامیک است. کارگران سرامیک سازی در معرض انواع عوامل زیان آور شغلی به خصوص اکسیدهای فلزی از جمله سیلیس، سرب، آلومینیوم، کروم، کبالت، تیتانیوم، روی، کادمیوم و دیگر عوامل زیان آور شغلی از قبیل صدا، اشعه مادون قرمز ، گاز رادون و استرس حرارتی می باشند. که به منظور بررسی تاثیر مواجهه با فلزات سنگین و شاخص های استرس اکسیداتیو که ممکن است منجر به صدمات و بیماریهای شغلی گردد انجام شد. روش کار: مطالعه حاضر یک مطالعه تحلیلی مورد- شاهدی (case-control)است. در این مطالعه ۴۰ نفر از کارگران مرد شاغل در صنایع تولید کاشی و سرامیک به عنوان گروه مورد و ۳۹ نفر مرد از جمعیت نرمال از بین کارمندان دانشگاه که با عوامل زیان آور فوق مواجهه نداشتند به عنوان گروه کنترل انتخاب شدند. از هر۲ گروه نمونه خون تهیه شد و از نظر پارامترهای استرس اکسیداتیو مورد بررسی قرار گرفتند. جهت ارزیابی، پراکسیداسیون لیپیدی، ظرفیت تام آنتی اکسیدانی، گروه های تیول و فعالیت آنزیم کاتالاز خون اندازه گیری شد. برای آنالیز آماری از نرم افزار spss ویرایش ۲۰ استفاده گردید. یافته ها: نتایج مطالعه، افزایش معنی داری در میانگین غلظت پراکسیداسیون لیپدی (۱.۴۶ ۰.۵۹۹ vs ۱.۱۵ ۰.۶۵۸ nmol/ml p-value =۰.۰۳۱) و فعالیت آنزیم کاتالاز (۱۰.۲۷۳ ۱۵.۳۰۹ vs ۴.۸۱۷ ۴.۴۰۷ U/ml ,p-value =۰.۰۳۵) و کاهش معنی داری در غلظت گروه های تیول پلاسما ۰.۳۸۸ ۰.۰۵۸ vs ۰.۴۲۳ ۰.۰۹۵ nmol/ml p-value =۰.۰۲۸) ) و غلظت ظرفیت تام آنتی اکسیدانی ۵۵۰.۸۸ ۱۰۴.۴۷ vs ۸۰۷.۲۳ ۱۳۸.۵ µ mol/ml p-value = ۰.۰۰۰)) را در مقایسه با گروه شاهد نشان داد. نتیجه گیری : مطالعه حاضر مطرح می نماید که تماس مزمن با فلزات سنگین ممکن است منجر به تحریک و افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان و در کل افزایش استرس اکسیداتیو کارگران سرامیک سازی گردد.
Keywords:
Authors
اکرم رنجبر
Department of Toxicology and Pharmacology, School of Pharmacy, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran.
ابوالفضل برخورداری
Dept. of Occupational Health Engineering, School of Public Health, Yazd University of Medical Sciences, Yazd, Iran.
علی دهقان
Dept. of Occupational Health Engineering, School of Public Health, Yazd University of Medical Sciences, Yazd, Iran.
امیر هوشنگ مهر پرور
Dept. of Occupational Health Engineering, School of Public Health, Yazd University of Medical Sciences, Yazd, Iran.
مهری کشوری شاد
Dept. of Occupational Health Engineering, School of Public Health, Yazd University of Medical Sciences, Yazd, Iran.