پیش بینی کمک طلبی تحصیلی بر اساس باورهای خودکارآمدی و یادگیری خودراهبر در دانشآموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان ثلاث باباجانی
Publish place: The 8th Scientific & Research Conference on the Development and Promotion of Educational Sciences & Psychology of Iran
Publish Year: 1401
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 186
This Paper With 10 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCONF08_192
تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1401
Abstract:
هدف این پژوهش پیش بینی کمک طلبی تحصیلی بر اساس باورهای خودکارآمدی و یادگیری خودراهبر در دانش آموزانمقطع متوسطه دوم شهرستان ثلاث باباجانی بود. روش اجرای پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان ثلاث باباجانی در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۴۰۱ بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۲۲۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامهباورهای خودکارآمدی شرر ۱۹۸۲ ، یادگیری خودراهبر فیشر، کینگ و تاگو ۲۰۰۱ و کمک طلبی تحصیلی ریان وپنتریج ۱۹۹۷ استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات در آمار توصیفی از (میانگین و انحراف استاندارد) و درآماراستنباطی از (همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره به روش همزمان) استفاده شد. نتایج تجزیه و تحلیل داده ها نشان دادکه بین باورهای خودکارآمدی و یادگیری خودراهبر با کمک طلبی تحصیلی رابطه مثبت و رابطه ی معنی داری وجود دارد. همچنین مولفه های باورهای خودکارآمدی با بتای ۰/۳۷ و t=۳/۹۰,p<۰/۰۱ و مولفه های یادگیری یادگیری خودراهبر با بتای ۰/۲۹ و t=۳/۵۵,p<۰/۰۱ قدرت پیش بینی کمک طلبی تحصیلی را دارند. بنابراین، برای افزایش رفتار کمک طلبی دانش آموزان پیشنهاد می شود، در محتوای کتاب های درسی و آموزش های مدارس به باورهای خودکارآمدی و یادگیریخودراهبر توجه شود.
Keywords:
Authors
باهر شریفی
دانشجوی کارشناسی ارشد، روانشناسی تربیتی، دانشگاه پیام نور جوانرود، ایران
کاظم حسنی
استادیار گروه روانشناسی دانشکده روانشناسی ،دانشگاه پیام نور، سنندج، ایران
محی الدین محمدخانی
استادیار گروه روانشناسی دانشکده روانشناسی، دانشگاه پیام نور، جوانرود، ایران