تاثیر الگودهی مجزا و ترکیبی بر یادگیری تعادل پویا زنان جوان غیر ورزشکار
Publish Year: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 197
This Paper With 10 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IMBS-1-3_005
تاریخ نمایه سازی: 11 مهر 1401
Abstract:
از روشهای مختلف الگودهی در یادگیری حرکتی استفاده میشود. هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثر الگودهی مجزا و ترکیبی بر یادگیری تعادل پویا زنان جوان غیر ورزشکار بود. بدین منظور ۴۸ دانشجوی زن با میانگین سن (۲۵/۳ ±) ۲/۲۵ سال، به صورت تصادفی در ۴ گروه (هر گروه ۱۲ نفر) الگوی ماهر، خود الگودهی، الگوی ترکیبی (خود الگودهی + الگوی ماهر) و گروه کنترل (تمرین بدنی بدون الگو) تقسیم شدند. در مرحله اکتساب، هر یک از شرکت کننده ها ۱۰ کوشش ۳۰ ثانیهای روی دستگاه تعادل سنج پویا انجام دادند. در این مرحله گروه الگوی ماهر، قبل از اجرای کوشش زوج، فیلم اجرای الگوی ماهر را تماشا کرد. گروه خود الگودهی، دقیقا قبل از همان کوششها فیلم اجرای قبلی (کوششهای فرد) خود را همراه با دریافت بازخورد تماشا کرد و گروه الگوی ترکیبی قبل از اجرای کوشش های زوج، یک فیلم از اجرای قبلی خود و سپس فیلم الگوی ماهر را تماشا کرد؛ گروه کنترل نیز فقط به تمرین بدنی ۱۰ کوشش پرداخت. آزمون یادداری بعد از ۲۴ ساعت گرفته شد. نتایج تحلیل واریانس مرکب ۴*۱۰ در مرحله اکتساب نشان داد تمام گروهها بهبود معنیداری را در زمان تعادل داشتند (۰۵/۰>P). همچنین نتایج تحلیل واریانس یک طرفه در آزمون یادداری نشان داد تعادل پویا در گروه الگوی ماهر نسبت به الگوی ترکیبی و کنترل به شکل معنی داری بیشتر است (۰۰۱/۰>P)؛ اما بین الگوی ماهر و خودالگودهی، تفاوت معنیداری مشاهده نشد؛ بنابراین به نظر میرسد میتوان از روشهای الگودهی ماهر و خودالگودهی برای بهبود تعادل پویا میتوان استفاده کرد.
Keywords:
Authors
عصمت کرمی
کارشناسی ارشد، گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
زهرا افاضلی
کارشناسی ارشد، گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
معصومه دوستی
دانشجوی دکتری، گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران