اماله پایانی در کلمات دخیل عربی در متون کهن فارسی
Publish place: Journal Of Mirror Research، Vol: 33، Issue: 194
Publish Year: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 200
This Paper With 12 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JMR-33-194_007
تاریخ نمایه سازی: 16 مهر 1401
Abstract:
در این مقاله با بررسی شواهدی از اماله پایانی (ساده سازی توالی عربی آغازینی *ayV به ē در پایان کلمه) در کلمات عربی دخیل در متون کهن فارسی، و مقایسه آنها با برخی گویشهای تاریخی عربی نشان میدهیم که اماله پایانی در این شواهد نشاندهنده ویژگی گویشی عربی، غیر عربی کلاسیک، موسوم به «عربی فتوحات اسلامی» است. ما به پیروی از تحقیقات احمد الجلاد (Al-Jallad ۲۰۱۷; ۲۰۲۰) و مارین فان پوتن (Marijn van Putten ۲۰۲۱) که به ترتیب گویش عربی فتوحات شام و مصر را بررسی کرده اند، «عربی فتوحات» واردشده به ایران را «شاخه ایرانی عربی فتوحات» نامیدهایم و سعی کردهایم که جایگاه آن را از منظر «اماله پایانی» در بین گویشهای تاریخی عربی مشخص کنیم. در نهایت نشان دادهایم که گویش عربی فتوحات ایران در زمینه اماله پایانی شباهت بسیار زیادی با گویش فتوحاتی شام و مصر دارد، هرچند براساس شواهدی از اشعار کهن و نیز گزارش سیبویه از گویش های عربی به نظر میرسد گونه هایی از شاخه ایرانی عربی فتوحات، رفتاری کهن گرا داشتهاند و به جای اماله پایانی، توالی عربی آغازینی *ayV را به صورت مصوت مرکب «ay» حفظ کردهاند.
Keywords:
Authors