تاثیر دو نوع فعالیت ورزشی بر کمرین سرمی رت های نر دیابتی
Publish place: Qom University of Medical Sciences، Vol: 10، Issue: 8
Publish Year: 1395
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 191
This Paper With 9 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
این Paper در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_MUQ-10-8_004
تاریخ نمایه سازی: 21 مهر 1401
Abstract:
زمینه و هدف: کمرین، آدیپوکاین جدیدی است که نقش کلیدی در فرآیندهای پاتولوژیک مقاومت انسولینی و التهاب ایفا می کند، مطالعات بالینی نشان داده اند سطوح کمرین در بیماران دیابتی افزایش می یابد. با این حال، تاثیر حاد فعالیت ورزشی بر کمرین مشخص نیست. در این پژوهش، تغییرات کمرین سرم رت های نر دیابتی در پاسخ به دو نوع فعالیت ورزشی بررسی گردید.
روش بررسی: در این مطالعه تجربی، ۲۹ سر رت نر دیابتی (با ۱۲ هفته سن، وزن ۲۴۰-۲۲۰ گرم) به ۵ گروه شامل: دو گروه بلافاصله و ۲ ساعت پس از فعالیت ورزشی تناوبی با شدت بالا (HIIE۲،HIIE۰ )؛ دو گروه بلافاصله و ۲ ساعت پس از فعالیت ورزشی تداومی با شدت متوسط (MICE۲، MICE۰) و گروه کنترل (C) تقسیم شدند.
هر دو گروه MICE (با شدت vo۲max۶۵-۶۰%) به مدت ۴۰ دقیقه و هر دو گروه HIIE (با شدت vo۲max۹۵-۹۰%) در ۱۲ تناوب ۱ دقیقه ای با فواصل استراحتی ۱ دقیقه ای، به فعالیت روی نوارگردان پرداختند. جهت اندازه گیری کمرین از روش Elisa استفاده گردید. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و تست تعقیبی توکی تجزیه و تحلیل شدند. سطح معنی داری، ۰۵/۰ در نظر گرفته شد.
یافته ها: سطوح کمرین سرم در گروه های MICE۰، MICE۲ و گروه HIIE۲ نسبت به گروه کنترل، افزایش معنی داری داشت (۰۵/۰p˂). با این حال، بین گروه HIIE۰ و کنترل، تفاوت معنی داری مشاهده نشد (۰۵/۰p>). بین گروه های MICE۰ و HIIE۲ با گروه HIIE۰، تفاوت معنی داری وجود داشت (۰۵/۰p˂).
نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد فعالیت ورزشی حاد منجر به افزایش کمرین سرم در رت های نر دیابتی می شود.
کلید واژه ها: پروتئین کمرین، موش؛ ورزش؛ دیابت ملیتوس.
Keywords:
Authors
موسی خلفی
University of Guilan
فاطمه شب خیز
University of Tehran
محمدرضا ذوالفقاری
University of Urmia
یاشار زارعی
University of Tehran
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :