اثر ریزوم گیاه سعد (Cyperus Rotundus) بر میزان قند، لیپید، انسولین و آنزیم های کبدی خون مدل مقاوم به انسولین موش صحرایی نر
Publish place: Qom University of Medical Sciences، Vol: 5، Issue: 2
Publish Year: 1390
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 160
This Paper With 6 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
این Paper در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_MUQ-5-2_012
تاریخ نمایه سازی: 2 آبان 1401
Abstract:
زمینه و هدف: امروزه در طب سنتی، گیاهان دارویی برای درمان دیابت مورد استفاده قرار می گیرند. از ریزوم های گیاه سعد (Cyperus Rotundus) نیز در طب سنتی جهت کاهش گلوکز و چربی خون استفاده می شود. لذا این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی این گیاه بر مدل مقاوم به انسولین موش صحرایی نر صورت گرفت.
روش بررسی: این مطالعه تجربی بر روی ۳۶ موش صحرایی نر نژاد ویستار در محدوده وزنی g۲۵۰۱۵۰ انجام شد. دیابت به وسیله آب آشامیدنی حاوی فروکتوز ۱۰%، القا شد، سپس حیوانات به طور تصادفی به چهار گروه کنترل، دریافت کننده فروکتوز، عصاره آبی و آبی الکلی ریزوم گیاه سعد (mg/ml۵۰۰) تقسیم شدند. ۴۸ ساعت بعد از آخرین گاواژ و ۱۲ ساعت گرسنگی، خون از قلب موش ها گرفته شد، سپس بعد از جداسازی سرم، گلوکز خون، انسولین، FIRI، پروفایل لیپیدی و آنزیم های کبدی بررسی گردید.
یافته ها: گلوکز در گروه دریافت کننده فروکتوز در مقایسه با گروه کنترل به طور معنی داری افزایش نشان داد. انسولین نیز در گروه های عصاره آبی و آبی الکلی در مقایسه با گروه کنترل افزایش معنی داری داشت. FIRI در گروه عصاره آبی افزایش قابل توجهی در مقایسه با گروه کنترل نشان داد (۰۵/۰p<). پروفایل لیپیدی در هیچ کدام از گروه ها تغییر معنی داری نداشت. کاهش میزان آنزیم های کبدی (آلکالین فسفاتاز، آسپارتات و آلانین ترانسفراز) در گروه دریافت کننده عصاره آبی الکلی بیشتر مشاهده گردید.
نتیجه گیری: برطبق نتایج حاصله، احتمالا عصاره آبی گیاه سعد نمی تواند در کاهش میزان دیابت و فاکتور های وابسته به آن موثر باشد. ولی می توان چنین بیان نمود که از عصاره آبی الکلی این گیاه البته با انجام تحقیقات وسیع تر بتوان اثر موثری در کاهش ایجاد دیابت و مسمومیت کبدی پیدا نمود.
Authors
اکرم آهنگرپور
Jondishapour University of Medical Sciences
هدی یحیاوی
Jondishapour University of Medical Sciences
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :