ارزیابی طرح ساماندهی مسیل جنوبی شهر نجف آباد بر پایه روابط بین مولفه های طبیعی و انسانی هویت محلی و حس مکانی
Publish place: Journal of Natural Environmental Hazards، Vol: 12، Issue: 35
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 182
This Paper With 25 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JNEH-12-35_003
تاریخ نمایه سازی: 1 اسفند 1401
Abstract:
مسیلها یکی از اجزای شهرها هستند که به عنوان زهکش طبیعی عمل کرده و با تخلیه رواناب حاصل از بارندگیهای سیلآسا، شهر را از خطر تخریب مصون میدارند. امروزه مدیران شهری سعی میکنند که از این ظرفیت طبیعی استفاده دیگری هم ببرند و با کاشت درخت، نصب مبلمان شهری، ایجاد مسیرهای پیادهروی و دوچرخهسواری و... محیط مفرح و شادابی را ایجاد نموده و حس مکانی شهروندان را تقویت نمایند تا تعلق و دلبستگی آنها به محیط افزایش پیدا کرده و از فشارهای زندگی در محیط شهری نیز کاسته شود. اما در این بین، همواره باید مراقبت نمود که این بهرهبرداری مضاعف منجر به تغییر اساس و ساختار مسیل نشده و آن را از مدار کاربری اولیه خارج نسازد. در محدوده جنوبی شهر نجفآباد نیز یک مسیل طبیعی وجود داشته که شهرداری با اجرای طرحی در صدد ساماندهی و بهرهبرداری بیشتر از آن برآمد. هدف از این پژوهش، بررسی و تحلیل این طرح بر پایه روابط بین مولفههای طبیعی و انسانی هویت محلی و حس مکانی بوده است. این تحقیق کاربردی با استفاده از روشهای کتابخانهای، میدانی و پیمایشی و تکیه برآمارتوصیفی و استنباطی حاصل از ۳۶۰ پرسشنامه در قالب نرمافزار spss۲۰ صورت گرفته است. نتایج به دست آمده نشان میدهد که در اجرای این طرح به مولفههای انسانی بیش از مولفههای طبیعی توجه شده است. از آنجایی که احساس مکانی شکل گرفته در شهروندان نیز بیشتر مرتبط با مولفههای انسانی است، این موضوع به طور ضمنی نشان دهنده نوعی غفلتزدگی از کاربری طبیعی این مسیل تلقی میشود که میتواند زمینهساز شکلگیری مخاطرات آتی باشد.
Keywords:
Authors
رسول شریفی نجف آبادی
استادیارجغرافیا، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران