آت اکولوژی گونهKunth. Melica persica در منطقه خراسان
Publish Year: 1389
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 144
This Paper With 10 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJRDR-17-3_007
تاریخ نمایه سازی: 27 فروردین 1402
Abstract:
گیاه مرتعیKunth.Melica persica گونه ای پایا از خانواده گرامینه (Poaceae) با دامنه سازگاری نسبتا وسیع است که آنرا بهعنوان یکی ازگیاهان مهم مرتعی به ویژه در امر حفاظت خاک مطرح می سازد. این گیاه بومی ایران است و عمدتا در دو منطقه رویشی ایران- تورانی و خزری رویش دارد. برای مطالعه آت اکولوژی این گونه ابتدا رویشگاههای آن در منطقه خراسان (شامل سه استان خراسان فعلی) شناسایی گردید و خصوصیات رویشگاهی (اقلیم، توپوگرافی و خاک) در چند سایت بررسی شد. سپس نحوه زادآوری، فنولوژی، تراکم، پوشش تاجی، سیستم ریشه و ترکیبات شیمیایی علوفه این گونه مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج بدستآمده حکایت از پراکنش نسبتا وسیع این گونه از شمال تا جنوب خراسان در بیشتر دامنه های سنگلاخی در دامنه ارتفاعی۲۹۰۰-۹۰۰ متر داشت به طوری که این گیاه در تمام جهات جغرافیایی و شیب ۱۲ تا ۸۹ درصد دیده می شود. رویشگاه های ملیکا عمدتا در سه اقلیم نیمهخشک فراسرد، مدیترانه ای فراسرد و نیمهخشک سرد حضور دارند. متوسط درجه حرارت سالانه در این رویشگاه ها از حداقل ۵ تا ۱۵ درجه سانتیگراد و میانگین بارندگی آنها از ۱۲۵ تا ۶۰۰ میلیمتر متغیر است. این گیاه خاک های دارای بافت لوم سنگریزه ای، لوم سیلت سنگریزه ای و لوم شنی سنگریزه ای، با اسیدیته ۸-۷ و هدایت الکتریکی ۵/۱- ۵/۰ دسی زیمنس بر متر که از زهکشی خوبی برخوردار هستند، ترجیح می دهد. زمینهای سنگلاخی و بهویژه شیلهای واریزه ای و سنگهای آهکی و آذرین حد واسط بستر اصلی استقرار ملیکا هستند. رشد رویشی این گیاه از اواخر اسفندماه آغاز می گردد و تا اواخر اردیبهشتماه ادامه می یابد. به توجه به ارتفاع منطقه، از اواسط اردیبهشت ماه تا اوایل خردادماه وارد مرحله خوشه دهی می شود، از اوایل تا اواسط خرداد ماه بذرها شیری شده و حدود ۲۰ روز بعد ریزش بذرها شروع می شود. نتایج همچنین نشان داد مدت زمان نگهداری (۵ سال نگهداری در شرایط محیط) تاثیر معنی داری بر قوه نامیه بذر نداشت. به طوری که زادآوری این گونه در طبیعت عمدتا توسط بذر صورت می گیرد. بنابراین نتایج حاصل از تجزیه ترکیبات شیمیایی علوفه نشان داد که این گونه دارای ۶/۲۱ درصد و ۱/۸ درصد پروتئین بهترتیب در مرحله رویشی و گلدهی می باشد.
Keywords:
Authors
حامد ظریف کتابی
مربی پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی
امرعلی شاهمرادی
استادیار پژوهشی، بخش تحقیقات مرتع، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور
مجید دشتی
دانشجوی دکترای تخصصی فیزیولوژی گیاهان زراعی، دانشگاه فردوسی مشهد
اصغر پاریاب
کارشناس گیاه شناسی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی
غلامرضا حسینی بمرود
- کارشناس گیاه شناسی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی
صدیقه زارع کیا
کارشناس ارشد پژوهشی، بخش تحقیقات مرتع، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور