مقاله علمی – پژوهشی: بررسی زادآوری و زنده مانی ماهیان مولد گوپی(Poecilia reticulata) تغذیه شده با غذای ترکیبی حاوی جلبک Spirulina
Publish place: Journal of Ornamental Aquatics، Vol: 9، Issue: 4
Publish Year: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 310
This Paper With 13 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ORAQ-9-4_005
تاریخ نمایه سازی: 18 اردیبهشت 1402
Abstract:
صنعت پرورش ماهیان زینتی کشور رشد فزاینده ای یافته است و ماهی گوپی زنده زا یکی از پرفروش ترین ماهیان زینتی در ایران و جهان محسوب می گردد. جلبکSpirulina سرشار از مواد مغذی نظیر پروتئین، اسیدهای آمینه، اسیدهای چرب ضروری و رنگدانه های طبیعی است و کاربردهای فراوانی به عنوان مکمل دام، طیور و آبزیان بهویژه ماهیان زینتی دارد. این تحقیق با هدف مقایسه تاثیر جیره های غذایی دارای مکمل جلبک اسپیرولینا با جیره کنسانتره فاقد جلبک اسپیرولینا بر شاخص های زادآوری و بقاء مولدین گوپی به مدت ۹۰ روز انجام شد. محیط پرورش شامل آکواریوم های شیشه ای در شرایط کنترل شده با دوره نوردهی۱۲ ساعت روشنایی و ۱۲ ساعت تاریکی و دمای آب ۱±۲۸ درجه سانتی گراد بود. چهار گروه آزمون شامل، تیمار ۱ (غذای کنسانتره)، تیمار ۲ (غذای کنسانتره حاوی پنج درصد جلبک Spirulina)، تیمار۳ (غذای کنسانتره حاوی ده درصد جلبک Spirulina) و تیمار ۴ (غذای کنسانتره حاوی ۱۵ درصد جلبک Spirulina) بود. هر تیمار شامل سه تکرار و در هر تکرار پنج قطعه مولد ماده و سه قطعه مولد نر ماهی گوپی بیگ ایر دامبو وارداتی از کشور تایلند نگهداری شد. نتایج نشان دهنده بیشترین میزان هماوری نسبی (۶۲/۱±۳/۳۹) و لارو تولیدی (۶۵/۲±۰/۱۵۰) و کمترین بقاء در جیره حاوی ۱۵ درصد مکمل جلبکSpirulina بود. در طول دوره پرورش اختلاف معنی داری در میزان بقاء ماهیان در تیمارهای مختلف مشاهده شد (۰۵/۰>p) به طوری که بیشترین و کمترین میزان بقاء در مولدین ماده به ترتیب ۶۷/۶±۳۳/۹۳ و ۶۷/۶±۳۳/۳۳ درصد و در مولدین نر به ترتیب ۱۱/۱۱±۸۸/۸۸ و ۰/۰±۳۳/۳۳ درصد در تیمارهای یک و چهار مشاهده شد. درنتیجه، جلبکSpirulina را می توان به عنوان غذای مکمل مناسب، سازگار با محیط زیست جهت دستیابی به زادآوری و بقاء مطلوب در ماهیان زینتی گوپی مورد استفاده قرار داد.
Keywords:
Authors
رضا نهاوندی
موسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
مسعود صیدگر
مرکز تحقیقات آرتمیای کشور، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ارومیه، ایران
علی نکوئی فرد
مرکز تحقیقات آرتمیای کشور، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ارومیه، ایران
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :