اثرسنجی پلیمر پلی بوتادین رابر ضایعاتی بر رفتار حرارتی و شیمیایی قیر پلیمری استارین

Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 177

This Paper With 23 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

SETIET04_024

تاریخ نمایه سازی: 25 مرداد 1402

Abstract:

مونومر بوتادین موجود در پلیمر PBR می تواند فاز مالتن قیر را جذب نموده و در آن متورم گردد و در کنار آسفالتن و مونومرهای استایرن موجود در پلیمر SBS، ساختار شبکه ای یکپارچه و همگن پایداری را در قیر به وجود آورد و به تبع خواص عملکردی آن را بهبود بخشد. نتایج آزمایش های عملکردی نشان داد که با افزایش مقدار PBR، درجه نفوذ کاهش یافته و قیر سخت تر می گردد، به طوری که در نمونه حاوی ۷ درصد پلیمر PBR، مقدار درجه نفوذ تا ۴۰ درصد کاهش یافته است. اضافه نمونه پلیمر به قیر، نقطه نرمی قیر خالص را افزایش می دهد، به طوری که در نمونه حاوی ۷ درصد PBR مقدار نقطه نرمی تا ۱۰۰ درصد نسبت به نمونه قیر خالص افزایش یافته است. شاخص نفوذپذیری به عنوان معیاری برای کنترل حساسیت حرارتی قیرها نشان داد که نمونه حاوی ۷ درصد پلیمر PBR، کمترین حساسیت حرارتی ایجاد شده است. نتایج کشش پذیری نشان دهنده تاثیر مطلوب پلیمر SBS در تشکیل شبکه سه بعدی پلیمری به کمک پلیمرPBR در قیر است. در آزمایش فراس، با اضافه شدن پلیمر PBR به قیر حاوی ۵ درصد SBS، میزان بهبودی خاصیت دمای پایین افزایش می یابد. به طوری که در نمونه B۵S۵P، میزان بهبود خواص دمایی پایین تا مقدار ۱۵۵ درصد نمونه قیر خالص شده است. نتایج آزمایش پیرشدگی کوتاه مدت (RTFO) نشان داد که نمونه حاوی پلیمر SBS دارای بیشترین مقدار افت وزنی (۵ برابر نمونه قیر خالص) و در مقابل پلیمر PBR با کاهش ۲۰ درصدی مقدار افت وزنی نسبت به نمونه قیر خالص، عملکرد مطلوبی را ارائه نموده است. این خاصیت پلیمر PBR موجب شده است تا با افزودن این پلیمر به نمونه های حاوی ۵ درصد پلیمر SBS، میزان افت وزنی قیر به میزان ۷۰ تا ۸۰ درصد نسبت به نمونه B۵S کاهش یابد. باوجود افزایش مقدار ویسکوزیته قیر در ازای افزایش مقدار پلیمر، لیکن مقدار آن در دمای ۱۳۵ درجه سانتی گراد کمتر از ۳ پاسکال ثانیه است. آنالیزهای حرارتی نشان داد که نمونه حاوی ۷ درصد پلیمر PBR دارای بهترین پایداری در برابر حرارت، بیشترین جرم باقی مانده در حداکثر دمای آزمایش و بالاترین دمای شروع افت وزنی ۱۰ و ۵۰ درصدی است. همچنین به کارگیری ۷ درصد PBR در قیر حاوی SBS، میزان شاخص های پیرشدگی حاصل از آزمایش FTIR را به میزان ۶ تا ۶۶ درصد کاهش می دهد. تصاویر میکروسکوپ الکترونی نیز نشان دهنده سطوح نرم و یکنواخت قیر حاوی ۷ درصد PBR شده است و این امر موید عملکرد مطلوب این ترکیب در سایر آزمایش ها نیز می باشد. بنابراین ترکیب ۷ درصد پلیمر PBR با قیر اصلاح شده با ۵ درصد پلیمر SBS، بهینه ترین عملکرد را نشان می دهد

Authors

سارا اسکندری

کارشناسی ارشد فتوشیمی