سوررئالیسم در مثنوی معنوی

Publish Year: 1395
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 84

This Paper With 20 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

JR_ERFAN-7-26_007

تاریخ نمایه سازی: 26 مرداد 1402

Abstract:

سوررئالیسم جریانی است هنری و ادبی که در ابتدای قرن بیستم درکشور فرانسه آغازشد. سوررئالیست ها به وجود عالمی ماورای عالم ماده معتقد بودند و راه رستگاری را در  اشراقاتی می دانستند که در طی آن انسان از واقعیت و زندگی عادی خویش می برد و به عالم ماورا دست پیدا می کند. آنان به ضمیر ناخودآگاه معتقد بودند و از شیوه هایی چون نگارش خودکار، هذیان، جنون و خواب و رویا برای ثبت محتویات ضمیر ناخودآگاه استفاده می کردند. بسیاری از اصول سوررئالیستها را درعرفان ایرانی نیز می توان یافت و ژرف ساختهای اصلی جریان سوررئالیسم، شباهت و پیوند نزدیکی با عرفان ایرانی دارد. از جمله این تشابهات می توان به این موارد اشاره کرد: نگارش خودکار یا بداهه گویی، آمیختن جد و هزل ، تکیه برکشف و شهود و ترجیح عشق بر عقل، اهمیت جنون و دیوانگی و... که بسیاری ازین موارد را می توان درآثاریکی از بزرگترین عارفان و شاعران این سرزمین یعنی مولانا یافت. در این پژوهش ابتدا مقدمه ای در باب مکتب سوررئالیسم و آراء و عقاید آنان ذکر خواهد شد،  سپس شیوه های سوررئالیستی و عقاید سوررئالیستی مولانا در مثنوی مورد بررسی قرارخواهد گرفت.