بررسی تاثیر ژل واژینال عسل و کرم واژینال کلوتریمازول بر فلور طبیعی واژن زنان مبتلا به واژینیت کاندیدایی
Publish Year: 1395
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 127
This Paper With 8 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJOGI-19-37_005
تاریخ نمایه سازی: 28 مرداد 1402
Abstract:
مقدمه: لاکتوباسیلوس مهم ترین عامل حفظ فلور طبیعی واژن است. عدم وجود آن، زمینه را برای ابتلاء به عفونت های قارچی فراهم می آورد. شایع ترین دلیل مراجعه زنان به مراکز درمانی واژینیت کاندیدیایی است که برای درمان آن از داروهای شیمیایی آزول، با عوارض جانبی بسیار استفاده می شود. عسل یکی از درمان های غیرشیمیایی با خاصیت ضد قارچی است که به نظر می رسد قدرت حفظ فلور طبیعی واژن را داشته باشد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تاثیر ژل واژینال عسل با کرم واژینال کلوتریمازول بر فلور طبیعی واژن در زنان مبتلا به واژینیت کاندیدایی انجام شد. روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی یک سوکور در سال ۱۳۹۴ بر روی ۱۰۶ زن مبتلا به واژینیت کاندیدایی در مراکز بهداشتی منتخب شهر تبریز انجام شد. نمونه ها با شکایت سوزش، خارش و داشتن کشت آزمایشگاهی مثبت و سایر معیارهای ورود وارد مطالعه شدند، سپس به صورت تصادفی در دو گروه ۵۳ نفره کرم واژینال کلوتریمازول و ژل واژینال عسل قرار گرفتند. پس از پایان دوره درمان ۸ روزه مجددا کشت و معاینه انجام و نتایج در دو گروه با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه ۲۲)، Minitab، آزمون های فریدمن، جنرال میکس مدل، کای دو و تی مستقل با مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. میزان p کمتر از ۰۵/۰ معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: در گروه عسل بعد از تکمیل دوره درمان و بهبود علائم بالینی، میزان لاکتوباسیل ها افزایش یافت که نسبت به قبل درمان اختلاف معنی دار بود (۰۰۱/۰p<). در گروه کلوتریمازول اختلاف معنی داری در فراوانی میزان لاکتوباسیل قبل و بعد از درمان مشاهده نشد (۷۰۵/۰=p). نتیجه گیری: عسل در مقایسه با کلوتریمازول علاوه بر برای درمان واژینیت کاندیدیایی، فلور طبیعی واژن را تغییر نمی دهد.
Keywords:
Authors
زهرا سیفی نادرگلی
کارشناس ارشد مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، شعبه بین الملل دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
فاطمه ناهیدی
استادیار گروه مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
عبدالرسول صفائیان
استادیار گروه آمار، دانشکده بهداشت و تغذیه، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.
یوسف جوادزاده
استاد گروه فارماکولوژی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.
طاهره اعتراف اسکوئی
دانشیار گروه فارماکولوژی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :