پیش بینی ناپذیری سرنوشت جهان تندشونده
Publish place: Philosophy of Science، Vol: 2، Issue: 4
Publish Year: 1391
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 117
This Paper With 20 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IHCSP-2-4_006
تاریخ نمایه سازی: 5 شهریور 1402
Abstract:
شتاب مثبت انبساط جهان، که در ۱۹۹۸ کشف شد، منجر به یک محدودیت یا افق مشاهدتی موسوم به افق رویداد کیهان شناختی می شود. به طوری که، مشاهده پذیرهای کیهانی در حال خروج تدریجی از افق علی ما هستند. لارنس کراس، کیهان شناس امریکایی، پیش بینی می کند که کیهان شناسان در آینده دور، بر اساس شواهد آن زمان، معتقد به نظریه جهان استاتیک خواهند شد. در این مقاله با بررسی پیش فرض های کراس نشان داده می شود که پیش بینی وی عدم قطعیت بالایی دارد، ضمن این که مردود یا مقبول بودن یک نظریه علمی در هر زمان، بر اساس شواهد تجربی در دسترس در همان زمان قابل بررسی است و لذا ادعای کراس، قابل مناقشه است. همچنین در این مقاله از این ادعا دفاع می شود که جهان تندشونده، در عین این که تحولی موجبیتی دارد، در چهارچوب کیهان شناسی مدرن سرنوشتی پیش بینی ناپذیر دارد، زیرا انرژی تاریک، که عمدتا مسئول تندشوندگی جهان درنظر گرفته می شود، ماهیتی نامعلوم دارد و توصیف آن صرفا بر اساس یک رابطه پدیدارشناختی موقتی صورت می گیرد.
Keywords:
Authors
محمود مختاری
دکترای فلسفه علم و فناوری، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
مهدی گلشنی
استاد فیزیک و رئیس گروه فلسفه علم، دانشگاه صنعتی شریف
صمد خاکشورنیا
دانشیار پژوهشگاه علوم و فنون هسته ای، سازمان انرژی اتمی