تاثیر تمرینات حسی- حرکتی همراه با مصرف کوآنزیم ۱۰ Q بر تعادل پویای پسران ورزشکار بعد از واماندگی

هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر تمرینات حسی- حرکتی همراه با مصرف کوآنزیم Q۱۰ بر تعادل پویای پسران ورزشکار بعد از واماندگی بود. جامعه آماری در تحقیق حاضر را پسران ورزشکار (آمادگی جسمانی، بدنسازی و تی آر ایکس) شهرستان بروجن با سن ۶/۵۸۲۴/۱، در سال ۱۴۰۲ تشکیل دادند. نمونه آماری در یکی از باشگاه های بدنسازی شهر بروجن به صورت در دسترس و هدفمند انتخاب شدند و در سه گروه ۱۵ نفره به صورت تصادفی قرار گرفتند. که شامل ۱) گروه تمرینات حسی- حرکتی ۲) گروه تمرینات حسی- حرکتی همراه با مصرف مکمل Q۱۰ ؛ ۳) گروه تمرینات حسی- حرکتی همراه با مصرف دارونما بودند. ابزار گردآوری داده ها شامل فرم ثبت نام اطلاعات آزمودنی ها و ابزار تبحر حرکتی برونینکس-اوزرتسکی (خرده آزمون تعادل پویا) بود. مکمل Q۱۰ به صورت کپسول ژلاتینی بود که در کپسول های ۱۰۰ میلی گرمی قرار داشتند. هر یک از آزمودنی های گروه مکمل و دارونما بدون اطلاع از محتوای کپسول )مطالعه دو سویه کور( به مدت ۴ هفته معادل ۳۰ روز، روزانه یک عدد کپسول تهیه شده مصرف کردند. انجام پروتکل تمرینی حسی- حرکتی نیز به مدت ۴ هفته ( ۴ جلسه در هفته) در مدت زمان انجام تمرینات ۴۵ دقیقه بود. از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه به منظور بررسی تفاوت بین گروه ها در مقادیر متغیرهای مورد نظر استفاده گردید. نتایج حاکی از آن بود که ۴ هفته تمرینات حسی- حرکتی همراه با مصرف کوآنزیم Q۱۰ بر تعادل پویای پسران ورزشکار بعد از واماندگی تاثیر معناداری دارد.

Keywords:

تمرین حسی- حرکتی , کوآنزیم Q۱۰ , تعادل پویا , پسران ورزشکار , واماندگی