نگاهی عرفانی به دیوان رباعیات اوحدالدین کرمانی
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 179
This Paper With 11 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
PLCCONF09_033
تاریخ نمایه سازی: 1 مهر 1402
Abstract:
اوحدالدین کرمانی یکی از شاعران رباعی گوی ایرانی است که تعدادی از رباعیات او، در زمره زیباترین رباعیات فارسیجای دارد.دیدگاه اوحدالدین کرمانی در مساله عرفان این است که عالم جلوه گاه جمال حق است و در دایره وجود تنهاموجود حقیقی اوست و اوست که مرکز این دائره است و همه موجودات عالم سرگردان در دائره عشق معشوق ازلی اند.وی سرمایه عشق الهی را تنها حیرت و سرگردانی میداند که حاصل آن فنای از خود و فنای در حق است.اوحدالدینکرمانی در دیوان رباعیات با آوردن کلمات و اصطلاحات عرفانی،از قبیل: ارادت، اناالحق، حق،عشق و ... به طور گستردهای به بیان دیدگاه عرفانی خود پرداخته است.نتیجه گیری می شود که اشعار اوحدالدین کرمانی همچون آیین های استکه برخی از دقایق عرفانی در آن متجلی شده است.این مقاله به روش کتابخانه ای و فیش برداری از کتاب ها و به شیوهتحلیلی و توصیفی تهیه شده است.
Keywords:
Authors
فاطمه آقازاده
استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی ، واحد مرند ، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند ایران