نگرشی تطبیقی به رمز و راز دولتمندی و شادخواری ها در شاهنامه و هفت پیکر
Publish place: Comparative Literature Study، Vol: 4، Issue: 14
Publish Year: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 105
This Paper With 19 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JOSTR-4-14_006
تاریخ نمایه سازی: 15 آبان 1402
Abstract:
در بررسی تطبیقی و تحلیلگرانه شادخواریهای شهریاران دولتمند در شاهنامه و هفت پیکر پی میبریم که آنان چگونه با به کارگیری آیینهای ملی و باورها و کهن الگوهای باستانی و دستورات دینی چون نیکاندیشی و نیکوکاری، روز به روز بر حکومت خویش رونق و دوام میبخشیدند و با داد و دهش و بخشش و گستردن خوان به عامه مردم و برپایی جشنهای مردمی و ملی و دینی بر شادخواری و بهرهمندی خود و مردم از موهبتهای ایزدی میافزودند. پادشاهانی که دولت پایدار و عمر پربار داشتند، پروردگار خویش را بامدادان و شامگاهان ستایش کرده و خردمندان و روحانیون و اخترشناسان را ارج مینهادند و در انجام و فرجام امور خطیر با آنان مشورت مینمودند. نتایج تحقیق نشان میدهد عناصری چون داشتن فره ایزدی و خوش چهره بودن حاکمان، برخورداری از توانایی جسمانی و دلاوری، پگه خیزی، نیایش، نیک اندیشی، بهرهگیری از موسیقی، از عوامل دولتمندی و شادخواریهای شهریاران ایران بوده است که در برخی موارد فردوسی و در پارهای مسائل نیز نظامی نگاه عمیقتری به آنها داشتهاند و در صفحات این مقاله با ذکر نمونههای متعدد بررسی شده است.
Authors
لیلا ساعی
دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران
ناصر ناصری
استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران
شهریار حسن زاده
استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران