تصویر یا ایماژ در اشعار علوی سرایندگان معاصر

Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 208

This Paper With 20 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

CELPL03_042

تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1402

Abstract:

یگانه شخصیت شاخص جهان خلقت که به اسرار نبوت واقف بوده و شایستگی بی چون و چرای امامت و ولایت را داشته است مولای متقیان علی (ع) است که هم شخصیت معنوی او و هم حوادث حیاتش از قبیله کعبه زاد بودن، مساله ولایت و حماسه آفرینی هایش منحصر به فرد می باشد و صاحبان ادب همواره با نام مبارکش سرودههایشان را مزین نموده و تمام ابعاد زندگی ایشان را ترسیم نمودهاند؛ شاعران توانمند دوره معاصر بیش از هر دورهی دیگری زندگی امام (ع) را با جزئیات هرچه تمام تر به تصویر کشیده اند و برای بیان هیجانات و تجارب درونی و تعبیر از مفاهیم ذهنی و حالات نفسانی خود از یک سو و جهت دستیابی به بعد زیبایی شناختی کلام و تعمق بخشیدن به سروده های خویش از اشکال مهم تصویرسازی نظیر تشبیه ، مجاز، استعاره و کنایه به عنوان ابزاری جهت اقناع مخاطب و برانگیختن عواطف و انفعالات درونی او بهره جسته اند. در این نوشتار برآنیم به روشی توصیفی -تحلیلی تا عنصر تصویر را در چکامه های علوی سرایندگان معاصر مورد بررسی و واکاوی قرار دهیم .

Authors

سمیره همتی

استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور

شمسی اسمعیلی

دانشجو ارشد رشته زبان و ادبیات فارسی، گرایش ویرایش و نگارش،