وضعیت سواد و سلامت در ایران و شواهد بومی رابطه سطح سواد و سلامت در پژوهش های انجام شده در ایران: راه پیش روی مداخلات ارتقای سلامت
Publish place: Journal of Health in the Field، Vol: 9، Issue: 3
Publish Year: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 106
This Paper With 12 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JHF-9-3_006
تاریخ نمایه سازی: 5 آذر 1402
Abstract:
زمینه و اهداف: میزان سواد با سطح سلامت ارتباط بسیار قوی دارد، اما این ارتباط در ایران کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هدف این نوشتار شناسایی شواهد بومی تاثیر سطح سواد بر سلامت در مطالعات داخلی است.مواد و روش ها: مرور گزارشات سازمانی داخلی و خارجی در مورد شاخص های سلامت و سواد در ایران مورد بررسی قرار گرفت. برای یافتن مطالعات مرتبط انجام شده در ایران پایگاه های داده ی داخلی و انگلیسی زبان از سال های ۱۴۰۰-۱۳۸۴، مورد جستجو قرار گرفتند.یافته ها: سواد و سلامت در ایران در نیم قرن اخیر پیشرفت های مهمی داشته است؛ ولی هنوز به سطح ایده آل نرسیده اند. شواهد بومی نیز تایید کننده ارتباط سواد و سلامت در مطالعات ایران هستند. مطالعات متعدد داخلی نشان داده اند که بی سوادی و کم سوادی ارتباط معناداری با امید زندگی کمتر، شانس ابتلاء بیشتر به بیماری ها و مواجه با عوامل خطر سلامت و نیز مرگ و میر بیشتر برای فرد و نیز فرزندان وی داشته است.نتیجه گیری: با توجه به شواهد داخلی و جهانی در زمینه تاثیر مهم سطح سواد بر سلامت، برای ارتقاء شاخص های سلامت لازم است بی سوادی و کم سوادی به عنوان یک عامل خطر مهم سلامت و یک تعیین کننده ی اجتماعی کلیدی مهم بیش از پیش مورد توجه مدیران و محققان سلامت به خصوص در مناطق کم برخوردار در نظر گرفته شود.
Keywords:
Authors
نسترن کشاورزمحمدی
گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
علیرضا زالی
گروه جراحی مغز و اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
مجتبی زینی وند
مرکز امور بین الملل و مدارس خارج از کشور، وزارت آموزش و پرورش، تهران، ایران
زاهد رضایی
مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران
میترا تیموری
وزارت آموزش و پرورش، تهران، ایران
مژگان جزیزاده کریمی
گروه آموزش پزشکی، دانشکده مجازی آموزش و مدیریت پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران