تاثیر مصرف نوشیدنی آب چغندر بر شاخص های قند خون افراد دیابتی نوع ۲ پس از یک جلسه تمرین هوازی
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 714
This Paper With 11 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ASSSH01_042
تاریخ نمایه سازی: 5 آذر 1402
Abstract:
هدف اصلی این تحقیق، بررسی تاثیر مصرف نوشیدنی آب چغندر بر شاخص های قند خون افراد دیابتی نوع ۲ پس از یک جلسه تمرین هوازی بود. جامعه ی آماری مطالعه حاضر را تمامی افراد دیابتی نوع ۲ تشکیل دادند. ۳۰ نفر از جامعه آماری با دامنه سنی ۳۵-۵۰ سال انتخاب و به طور تصادفی به سه گروه ۱۰ نفره ۱. تمرین هوازی+دارونما، ۲. تمرین هوازی + مکمل دهی آب چغندر و ۳. مکمل دهی آب چغندر تقسیم شدند. آزمودنی ها یگروه تجربی پروتکل تمرین هوازی با شدت متوسط (۶۵ تا ۷۰ درصد حداکثر ضربان قلب) را به مدت ۴۰ دقیقه بر روی تردمیل اجرا کردند. آزمودنی های گروه مکمل مقدار ۲۲۵ میلی لیتر آب چغندر را ۳۰ دقیقه قبل از شروع پروتکل تمرین مصرف کردند. آزمودنی های گروه کنترل نیز نوشیدنی غیر کالری با طعم گیلاس را به همان مقدار و روش مصرف کردند. از همه آزمودنی ها ۳۰ دقیقه قبل از شروع پژوهش در حالت ناشتا ۵ میلی لیترخون از ورید بازویی به عنوان پیش آزمون گرفته شد. ۳۰ ساعت بعد از خون گیری پیش آزمون گروه های تجربی، پروتکل های خود را انجام دادند. خون گیری پس آزمون بلافاصله پس از پایان تمرین مطابق با شرایط پیش آزمون انجام شد. برای مقایسه میانگین های درون گروهی از روش آماری T وابسته و برای مقایسه میانگین های بین گروهی از روش آماری کوواریانس در سطح معناداری (P<۰.۰۵) استفاده شد. نتایج نشان داد که تغییرات درون گروهی گلوکز در گروه تمرین+مکمل، تمرین+دارونما و مکمل دهی آب چغندر (P≤۰.۰۵) معنادار بود. همچنین تغییرات بین گروهی نشان دهنده تفاوت معنادار بین سه گروه بود (P≤۰.۰۵). همچنین تغییرات درون گروهی انسولین در گروه تمرین+مکمل و تمرین+دارونما (P≤۰.۰۵) معنادار بود. اما در گروه مکمل دهی آب چغندر معنادار (P≥۰.۰۵) نبود. همچنین تغییرات بین گروهی نشان دهنده تفاوت معنادار بین سه گروه بود (P≤۰.۰۵). تغییرات درون گروهی شاخص مقاومت به انسولین در گروه تمرین+مکمل (P≤۰.۰۵) معنادار بود. اما در گروه مکمل دهی آب چغندر و تمرین+دارونما معنادار (P≥۰.۰۵) نبود.همچنین تغییرات بین گروهی نشان دهنده تفاوت معنادار بین سه گروه نبود (P≤۰.۰۵). به طور کلی می توان نتیجه گیری کرد که فعالیت حاد و نوشیدین آب چغندر بر گلوکز ناشتا، انسولین ناشتا، مقاومت به انسولین افراد مبتلا به دیابت نوع دو تاثیر دارد. این نوع مداخلات میتواند به عنوان یک شیوه موثر برای افراد دیابتی نوع ۲ توصیه شود.
Keywords:
Authors
فاطمه رستمی
دانشجوی کارشناسی ارشد تغذیه ورزشی موسسه آموزش عالی زند شیراز . شیراز.ایران
زهرا مصلی نژاد
استادیار فیزیولوژی ورزشی.گروه علوم ورزشی.موسسه آموزش عالی زند شراز.شیراز.ایران
هما شیخانی
استادیار فیزیولوژی ورزشی.گروه علوم ورزشی.موسسه آموزش عالی زند شراز.شیراز.ایران
محدثه دهقانی
دانشجوی کارشناسی ارشد تغذیه ورزشی موسسه آموزش عالی زند شیراز . شیراز.ایران