ارزیابی مهارت های ارتباطی و پیشگویی تاثیر هوش هیجانی بر مولفه های آن در کارکنان نظام سلامت در استان کردستان
Publish place: Journal of Health Research in Community، Vol: 9، Issue: 2
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 86
This Paper With 11 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JHCM-9-2_006
تاریخ نمایه سازی: 4 دی 1402
Abstract:
مقدمه و هدف: شواهد نشان می دهد، سطح بالای هوش هیجانی در کارکنان مراقبت های بهداشتی منجر به ارتباط بهتر با بیماران و درنهایت رضایتمندی آنان می شود. در این راستا و با توجه به ارتباط غیرقابل انکار و پیچیده هوش هیجانی و مهارت های ارتباطی، پژوهش حاضر طراحی و اجرا گردید.
روش کار: پژوهش حاضر از نوع توصیفی - تحلیلی است. مشارکت کنندگان پژوهش، ۱۲۱ نفر از مراقبین و بهورزان شهرستان های قروه و دهگلان بودند. ابزار جمع آوری داده ها شامل چک لیست ارزیابی مهارت های ارتباطی به شیوه مشاهده، پرسش نامه های استاندارد مهارت های ارتباطی کویین دام و هوش هیجانی شیرینگ به روش خود اظهاری است. جهت آنالیز داده ها، آمار توصیفی، تحلیل واریانس و رگرسیون خطی انجام گردید.
یافته ها: نتایج خوداظهاری هوش هیجانی و مهارت های ارتباطی نشان داد، تنها ۸۲ درصد آزمودنی ها هوش هیجانی بالا و ۲/۲۳ درصد مهارت های ارتباطی بالا داشتند. ارزیابی مهارت های ارتباطی با شیوه مشاهده نشان داد که کارکنان درزمینه معرفی خود به مراجعین، توضیح روند درمان و حفظ آرامش مراجعین نمره پایینی را کسب کرده اند. ۷/۰۴% مهارت گوش کردن فعال را دارا بودند. ضرایب تعیین رگرسیونی نشان داد ۸۶ درصد از واریانس هوش هیجانی به متغیر مهارت های ارتباطی مربوط است.
نتیجه گیری: در کل، یافته های پژوهش حاضر بیانگر سطح متوسط هوش هیجانی و مهارت های ارتباطی در بهورزان و مراقبین سلامت است. در رابطه با ضعف های ارتباطی مشاهده شده در ابعاد عاطفی، مداخله موثر در مشارکت کنندگان پژوهش توصیه می گردد.
Keywords:
Authors
لیلا رستمی
۱- Departments of Community Based Education of Health Sciences, Virtual School of Medical Education and Management, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran
ساره شاکریان
۲- Associate Professor of Community Medicine Specialist, Department of Community Based Education of Health Sciences, Virtual School of Medical Education and Management, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :