اثر روش های مختلف کاشت بذر در استقرار و رشد نهال های بلوط ایرانی (Quercus brantii Lindl)
Publish Year: 1398
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 151
This Paper With 11 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJFPR-27-1_002
تاریخ نمایه سازی: 23 دی 1402
Abstract:
در پژوهش پیش رو، زنده مانی، ارتفاع و شادابی نهال های بلوط ایرانی (Quercusbrantii Lindl.) حاصل از پنج روش مختلف کاشت بذر در قالب طرح آماری کاملا تصادفی در جنگل های ایلام بررسی شد. تیمارهای آزمایش شامل کاشت بذرها در چاله هایی به عمق ۵۰ و قطر ۴۰ سانتی متر و در پناه توری های ۵۰ درصد مقاوم به UV (تیمار سایه)، چاله هایی به عمق ۵۰ و قطر ۴۰ سانتی متر همراه با ریختن هوموس و لاش برگ بر روی بذرهای کاشته شده (تیمار لاش برگ)، چاله هایی به عمق ۵۵ و قطر ۴۰ سانتی متر و استفاده از سوپرجاذب (تیمار سوپرجاذب)، چاله هایی به عمق ۱۰۰ و قطر ۶۰ سانتی متر (تیمار چاله عمیق) و بذرکاری در عمق پنج سانتی متری زمین (تیمار شاهد) بود. همچنین، شدت نور نسبی در همه واحدها با استفاده از دوربین مجهز به عدسی چشم ماهی اندازه گیری شد و رابطه رگرسیونی آن نسبت به درصد زنده مانی نهال ها به دست آمد. مقایسه میانگین تیمارها نسبت به تیمار شاهد در سطح اطمینان ۹۹ درصد نشان داد که تیمارهای چاله عمیق، سوپرجاذب، سایه و لاش برگ به ترتیب ۱۳۴/۵، ۱۳۸/۲، ۱۷۸/۶ و ۲۴۳/۳ درصد افزایش زنده مانی نهال داشتند. در تیمارهای سایه و چاله عمیق به ترتیب ۱۹ /۵و ۳۱ درصد افزایش ارتفاع و در تیمارهای لاش برگ و چاله عمیق به ترتیب ۱۸ و ۳۱ درصد افزایش شادابی نهال مشاهده شد. برازش مدل رگرسیون زنده مانی و درصد نور نسبی (به جز تیمار چاله عمیق) نیز بیانگر معنی دار بودن مدل خطی (۰/۷۳=R۲) در سطح اطمینان ۹۹ درصد بود. براساس نتایج پژوهش پیشرو، تیمار لاش برگ به عنوان مناسب ترین روش کاشت بذر بلوط توصیه می شود. در خصوص تیمار سایه و نیز تیمار چاله عمیق که پیش از ریزش خاک و خفگی نهال ها بهترین عملکرد زنده مانی را داشت، انجام پژوهش های تکمیلی ضرورت دارد.
Keywords:
Authors
علی نجفی فر
استادیار مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی ایلام
جعفر حسین زاده
دانشیار، بخش تحقیقات منابع طبیعی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان ایلام، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایلام، ایران
پژمان پرهیزکار
استادیار، موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
شمس اله عسگری
استادیار، بخش تحقیقات منابع طبیعی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان ایلام، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایلام، ایران
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :