مقایسه اثربخشی آموزش تعامل والد-کودک و آموزش فرزندپروری به شیوه آدلر-درایکورس بر بهبود کیفیت رابطه والد-کودک درکودکان طلاق
Publish Year: 1398
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 106
This Paper With 10 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_NKUMS-11-3_007
تاریخ نمایه سازی: 29 دی 1402
Abstract:
مقدمه: کودکان طلاق در طول زندگی با آسیبهای روانی و اجتماعی فراوانی مواجه میشوند و نیاز به آموزش و حمایت دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش تعامل والد- کودک و آموزش فرزندپروری به شیوه آدلر- درایکورس بر کیفیت رابطه والد- کودک، درکودکان طلاق انجام شد.
روش کار: این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری مادران مطلقه مراجعه کننده به مراکز مشاوره و روان درمانی شهر مشهد در نیمه دوم سال ۱۳۹۶ میشد. از این میان ۶۰ نفر همراه فرزندشان به صورت نمونه گیری هدفمند انتخاب و بصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل قرار گرفتند. گروه تعامل والد- کودک ( ۱۵ جلسه) و گروه آدلر- درایکورس (۱۰ جلسه)دریافت کردند، گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکرد. جمع آوری داده ها با استفاده از پرسشنامه ارزیابی رابطه والد-کودک ( PCRS ) در سه مرحله پیش آزمون-پس آزمون و پیگیری انجام شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها ازتحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر با بکارگیری نرم افزار SPSS-۲۱ استفاده شد.
یافته ها: تحلیل واریانس چندمتغیره با اندازه گیر مکرر نشان داد، آموزش به مادران در دو رویکرد تعامل والد- کودک و آدلر- درایکورس باعث بهبود کیفیت رابطه والد- کودک میگردد. همچنین اثربخشی آموزش رویکرد آدلر – درایکورس، باعث کاهش بیشتر آزردگی در رابطه والد- کودک میگردد.
نتیجه گیری: نتایج نشان داد که با به کار گیری آموزش تعامل والد- کودک و آدلر- درایکورس میتوان رابطه والد- کودک را بهبود بخشید و در این میان شیوه آدلر- درایکورس اثر بخشی بیشتری دارد.
Keywords:
Authors
صفدر رستمی
PhD Candidate of General Psychology, Department of Psychology, Neyshabur Branch, Islamic Azad University, Neyshabur, Iran
حسن توزنده جانی
Associate Professor, Department of Psychology, Neyshabur Branch, Islamic Azad University, Neyshabur, Iran
حمید نجات
Assistant Professor, Department of Psychology, Quchan Branch, Islamic Azad University, Quchan, Iran
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :