حقوق سازمان های پخش اینترنتی در کنوانسیون های بین المللی و مقایسه آن با قوانین ایران

Publish Year: 1394
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 58

This Paper With 22 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

JR_CLRM-19-2_005

تاریخ نمایه سازی: 14 اسفند 1402

Abstract:

چکیده حقوق مالکیت فکری سازمان های پخش رادیو تلویزیونی از مباحثی است که از ۱۹۶۱ میلادی با تدوین کنوانسیون بین المللی حمایت از حقوق اجراکنندگان، تهیه کنندگان آوانگاشت ها و سازمان های پخش رادیو تلویزیونی، مورد توجه حقوقدانان فعال در زمینه حقوق مرتبط بوده است. کنوانسیون رم این سازمان ها را از حق پخش مجدد، ضبط، بازتولید آثار پخش شده و مخابره با عموم این آثار بهره مند می سازد؛ لکن متاسفانه این کنوانسیون هیچ گاه مورد بازبینی قرار نگرفته و از همین رو با پیشرفت های فناوری جدید هماهنگ است که یکی از این پیشرفت ها، پخش اینترنتی برنامه ها است. این مقاله در مقام بررسی این گونه از ارسال داده ها هست تا مشخص گردد که آیا این نوع از داده پراکنی نیز می تواند مورد حمایت قانونگذار قرار گیرد یا خیر؟ و در صورت قانونگذاری در این زمینه، حقوق مناسب برای حمایت از این نوع داده پراکنی چیست؟ نقض این حقوق چگونه صورت می گیرد؟ و استثنائات مورد تایید در این حیطه کدامند؟

Keywords:

Intellectual property law , Related rights , Broadcasting organizations , Webcasting , واژگان کلیدی: حقوق مالکیت فکری , حقوق مرتبط , سازمان های پخش رادیو تلویزیونی , ارسال اینترنتی داده ها

Authors

محمود صادقی*

 ۱. Associate Professor, Faculty of Law, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran

زهرا امید

۲. M.A. in Intellectual Property Rights, Faculty of Law, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran