پیش بینی پریشانی روانشناختی بر اساس تحمل ابهام معلمان

هدف از پژوهش حاضر بررسی پیش بینی پریشانی روانشناختی بر اساس تحمل ابهام معلمان شهر تهران بود.روش پژوهش حاضر از نظر هدف جزو پژوهش های کاربردی و از حیث گردآوری داده ها، از نوع پژوهش های توصیفی_همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی معلمان زن شهر تهران به تعداد۲۲۰ نفر بود. روش نمونه گیری بصورت در دسترس انجام گردیده است حجم نمونه به تعداد ۱۵۰ نفر بودند و ابزار پژوهش، شامل پرسشنامه پریشانی روانشناختی فرم ۱۰ سوالی (K- ۱۰) (کسلر و همکاران، ۲۰۰۲), پرسشنامه تحمل ابهام بودنر (۱۹۶۰) بود.برای تحلیل داده ها در دو بخش توصیفی و استنباطی، با استفاده از شاخص های توصیفی با گرایش به مرکز و پراکندگی به طبقه بندی و توصیف داده ها، در بخش توصیفی و تحلیل و بررسی فرضیه های پژوهشی با استفاده از آزمون آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چند متغیره در بخش استنباطی انجام شد، نتیجه این پژوهش نشان داد که عوامل تحمل ابهام با پریشانی روانشناختی در سطح ۵ درصد رابطه معنادار دارند. ضرایب منفی عوامل تحمل ابهام بیانگر این مطلب است که با افزایش این عوامل، مقدار پریشانی روانشناختی کاهش می یابد.

Keywords:

پریشانی روانشناختی , تحمل ابهام , معلمان