مقایسه تاثیر دو روش ذخیره نزولات بر تغییرات رطوبت خاک و فیتوماس گیاهان علفی در مراتع استپی (مطالعه موردی: مراتع درمیان- استان خراسان جنوبی)

Publish Year: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 60

This Paper With 12 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

JR_DEEJ-10-32_006

تاریخ نمایه سازی: 19 اسفند 1402

Abstract:

یکی از روش های مهم احیای مراتع در مناطق خشک، افزایش رطوبت خاک از طریق اجرای پروژه های ذخیره نزولات آسمانی است. به منظور مقایسه دو روش کنتورفارو و هلالی های آبگیر، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تیمار نوع روش ذخیره نزولات، عمق خاک و فصل نمونه برداری، هرکدام در سه تکرار اجرا و ۶۰ نمونه خاک برداشت شد. نمونه ها بلافاصله پس از برداشت توزین، و سپس به آزمایشگاه خاک شناسی، منتقل و درصد رطوبت وزنی هرکدام محاسبه شد. به منظور اندازه گیری فیتوماس و مقایسه آن در تیمارهای مورد نظر، از روش پلات اندازی سیستماتیک­تصادفی (به صورت ترانسکت گذاری و نمونه برداری در پلات های یک متر مربعی) استفاده شد. نتایج تحلیل­واریانس نشان داد به کارگیری هر دو روش هلالی آبگیر و کنتورفارو باعث افزایش ذخیره رطوبت در خاک عمقی شده است. به طوری که میزان رطوبت خاک در عمق  ۲۰تا۵۰ سانتی متری و در بهار و پاییز، در روش کنتورفارو به ترتیب ۳/۱۳%و۲/۶۶% و در روش هلالی آبگیر به ترتیب ۹/۱۱۵%و۱۸۳% بیشتر از تیمار شاهد است. میزان فیتوماس اندازه گیری شده نیز در داخل هلالی­آبگیر(g/m۲ ۸/۱۰۱) و داخل کنتورفارو(g/m۲۳/۴۸) با سه تیمار دیگر دارای اختلاف معنی­دار(۱%P≥) بودند. با توجه به نتایج حاصل، می توان پیشنهاد کرد ارگان های مسئول برای ذخیره نزولات آسمانی، به جای استفاده از روش کنتورفارو از روش هلالی های آبگیر استفاده کنند.

Authors

غلامحسین رضایی

اداره منابع طبیعی

محمد ساغری

دانشگاه بیرجند

مسلم رستم پور

اداره کل منابع طبیعی