نفثهالمصدور اثری است در نثر مصنوع و فنی که بنای آن بر آرایش سخن و تناسب الفاظ و معانی قرار گرفته است. این اثر علاوه بر ارزش تاریخی از لحاظ ادبی نیز حائز اهمیت میباشد، به طوری که آرایههای ادبی فراوان در آن به چشم میخورد. یکی از مواردی که در این اثر قابل توجه است، وصف میباشد. توصیفات در نهایت تصنع بوده و نویسنده از اکثر توصیفات معمول در شعر استفاده کرده است و با هنرمندی خاص، صنایع لفظی و معنوی و بیانی چون تشبیه و استعاره را در خدمت وصف قرار داده و کلام خود را رنگ و بوی شعرگونه بخشیده است.
زیدری نسوی در
نفثهالمصدور بر آن بوده که درددلهای خود را با زبانی هنری بیان دارد، بنابراین در این نثر میبینیم که گاهی صبح میخندد و خورشید چون تاج پادشاهی طلوع میکند و صبح به مانند زاهدی به شب میتازد، گاهی روح چون سیمرغی به قاف عقبی میرود و جان مانند پرندهای پر میگشاید و از قفس جسم به جایگاه اصلی خود میپرد. در این اثر گرانقدر میتوان مشاهده کرد که نویسنده با ویژگیهای بدیعی و بیانی و شخصیتبخشی، وصف را با
هنر آمیخته و نثری زیبا خلق کرده است.