تصویر ستاره در سینمای ایران مطالعه مرودی ستاره زن نیمه دوم دهه ۷۰
Publish place: Quarterly journal of Iranian association for Culture Studies & Communication، Vol: 9، Issue: 33
Publish Year: 1392
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 59
This Paper With 26 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JCSC-9-33_002
تاریخ نمایه سازی: 23 اسفند 1402
Abstract:
مقاله حاضر به مطالعه ارتباطی« ستاره» در سینمای بعد از انقلاب اسلامی پرداخته است. به این منظور، نظریه ریچارد دایر مبنی بر « کارکرد ایدئولوژیک ستاره» مبنا قرار گرفته است. دایرجاذبه ستاره را محصول معانی خاصی میداند که ستاره در خود دارد. در این مطالعه هدیه تهرانی ستاره نیمه دوم دهه ۷۰ انتخاب شد و با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی و تکنیک نشانه شناسی ۱۳ فیلم اول وی با واحد تحلیل « صحنه» تحلیل گردیدند. نتایج این پژوهش نشان داد پنج مولفه کارگردانهای مطرح، شخصیت ستاره، نقشهای مقابل، تفاوت ستاره با دیگر زنان فیلم و همچنین نوع فیلمهای ستاره در شکلگیری ستاره نقش داشتهاند همچنین تصویر هدیه تهرانی حامل معانی و ارزشهای ویژهای است که برای جامعه آن زمان جذابیت خاص داشته است. هدیه تهرانی در فیلمهایش نقش اول فیلم، فعال، شاغل، توانمند در اجتماع، مادیگرا، در خانوادهای با وضع مالی خوب، بالاتر از مرد اول فیلم، راحت در ارتباطگیری با مردان، غیر ملتزم به سنتهای خانواده، مجرد، مستقل، دارای اعتماد به نفس و جسارت بالا و پوشش متفاوت است از این روی وی زنی بیشتر نوگرا نامیده میشود. نوگرا بودن ستاره، معلول و البته بازتابی از جامعه تغییر یافته ایران در نیمه دوم دهه ۷۰ است. در واقع عنصر زمان نیز در شکلگیری تصویر ستاره نقش ویژهای دارد.
Keywords: