پیش نگری هواویزهای جنوب غرب آسیا براساس سناریوهای SSP مدل های CMIP۶
Publish Year: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 67
This Paper With 11 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ESRJ-15-1_009
تاریخ نمایه سازی: 18 فروردین 1403
Abstract:
مقدمه: تغییرات اقلیمی اثرات غیر قابل برگشتی بر روی کره زمین برجای گذاشته اند. اثرات این تغییرات بر تمامی پدیده های طبیعی و انسانی قابل مشاهده می باشد. یکی از پدیده های متاثر از تغییراقلیم هواویزها می باشند. این پدیده علاوه بر تاثیرات کوتاه مدت و بلندمدت به صورت قابل ملاحظه ای بر کیفیت هوا در مقیاس محلی و جهانی تاثیر می گذارد. در چند دهه اخیر، فراوانی طوفان های گرد و غبار به علت تغییرات آب و هوایی و فعالیت های انسانی افزایش یافته است و پیش بینی می شود که روند افزایشی آن در آینده نیز ادامه داشته باشد. بررسی اثرات تغییر اقلیم بر هواویزهای جنوب غرب آسیا، به عنوان یکی از مهمترین کانونهای هواویزی جهان اهمیت بسزایی دارد. هدف این پژوهش بررسی اثرات تغییراقلیم و پیشنگری هواویزهای جنوبغرب آسیا با استفاده از برونداد مدل GRDL-ESM۴ از مجموعه مدل های CMIP۶ تحت سناریوی خوشبینانه (SSP۱.۲.۶) طی دوره آینده نزدیک (۲۰۲۱-۲۰۶۰) است. مواد و روشها: جنوب غربی آسیا در کمربند بیابانی جهان قرار دارد. روند تشدید تغییراقلیم در این منطقه بر روند هواویزها به ویژه هواویزهای گردوغبار معدنی تاثیرات متمایزی بر جای می گذارد. لذا در این پژوهش به پیشنگری هواویزها در جنوب غرب آسیا با مجموعه مدل های CMIP۶ مدل GFDL-ESM۴ تحت سناریوی خوش بینانه (SSP۱-۲.۶) پرداخته شده است. روش تحقیق، ابتدا برای بی هنجاری هواویزها از یک دوره تاریخی ۴۰ ساله (۲۰۱۴-۱۹۷۵) استفاده شد. سپس برای بررسی روند هواویزها تا پایان قرن حاضر، از مجموعه مدل های CMIP۶، مدل GRDL-ESM۴ استفاده گردید. در ادامه سناریوی خوشبینانه (SSP۱-۲.۶) برای دوره پیش نگری آینده نزدیک (۲۰۶۰-۲۰۲۱) استفاده گردید. نتایج و بحث: نتایج نشان داد بیشینه مقدار هواویز در فصل های تابستان و بهار قرار دارد. مقدار هواویزها در فصل تابستان به علت افزایش محسوس دما و کاهش بارش به بیشترین مقدار خود رسیده است. فصل بهار از مقدار هواویز بالایی بین فصول سال برخوردار است. در این فصل عرض های شمالی نسبت به عرض های جنوبی هواویز بیشتری دارند. کمینه آن در فصل های پاییز و زمستان قرار دارد. فصل پاییز با کاستی دما و افزایش فرآیندهای بارش همراه می باشد که همین مسئله سبب شده است که فراوانی هواویزها رو به کاهش رود. در فصل زمستان شبه جزیره عربستان به ویژه نواحی شرقی، در فصل بهار شرق شبه جزیره عربستان، در فصل تابستان جنوب شرق شبه جزیره عربستان و جنوب شرق ایران و در فصل پاییز نیمه شمالی عربستان و شرق ایران بیشترین فراوانی هواویز را داشته اند. طبق سناریوی خوشبینانه فصل های تابستان و بهار بیشترین مقدار هواویز را دارند. همچنین مشخص گردید که شدت روند هواویزها در مناطق جنوب شرق شبه جزیره عربستان، سواحل مکران، نیمه شمالی ایران، شمال عربستان و بینالنهرین بیشتر از سایر مناطق خواهد بود. نتیجه گیری: بهطور کلی عرض های جنوبی از مقادیر هواویز بیشتری نسبت به عرض های شمالی برخوردارند. کانون اصلی هواویزها در اوایل زمستان بر روی شبه جزیره عربستان قرار دارد و رفته رفته این کانون به نواحی شرق عربستان محدود میشود. کانون هواویزها در این فصل از شرق عربستان به جنوب شرقی شبه جزیره عربستان و جنوب شرق ایران جابه جا شده است.
Keywords:
Authors
محمود احمدی
گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
نگار محمدی مهر
گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :