بررسی تشکیل کمپلکس سیلیبینین و آلفا لاکتالبومین شیر گاو و خاصیت آنتی اکسیدانی آن
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 57
This Paper With 8 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MPEC02_036
تاریخ نمایه سازی: 2 تیر 1403
Abstract:
سیلیبینین یک ترکیب طبیعی شناخته شده نامحلول در آب است که برای درمان طیف گستردهای از بیماری های کبدی استفاده می شود. اتصال به یک سیستم تحویل مناسب می تواند حلالیت سیلیبینین را افزایش دهد، انتقال آن را ساده کرده، از تخریب محافظت کند و فراهمی زیستی آن را افزایش دهد . آلفالاکتالبومین به عنوان پروتئین طبیعی و در دسترس شیر، کاندیدای مناسبی برای حمل سیلیبینین است . تست آنتی اکسیدانی DPPH به منظور مقایسه قدرت آنتی اکسیدانی سیلیبینین تنها با سیلیبین پیوند شده با آلفالاکتالبومین انجام شد. در این روش که براساس به دام اندازی رادیکالهای آزاد مادهای به نام ۲و-۲دی فنیل هیدرازیل ((DPPH استوار است ، تغییر میزان رنگ محلول از بنفش به بی رنگ و در اسپکتروفوتومتر در طول موج ۵۱۷ نانومتر اساس اندازه گیری می باشد. در نهایت ۵۰IC همه نمونه ها و استاندارد محاسبه و مقایسه گردید. تعامل سیلیبینین با آلفالاکتالبومین گاوی با روش طیف سنجی مرئی -فرابنفش بررسی شد. پارامترهای ترمودینامیکی بر اساس معادله وانت هوف برای تعیین انواع برهمکنش های درگیر محاسبه شدهاند. سیلیبینین تنها، سیلیبینین ترکیب شده با پروتئین و ویتامین ث به ترتیب دارای ۵۰IC ، ۲۰۳,۶۷، ۸۲۲,۳۷ و ۸۲,۱۱ می باشد، سیلیبینین پیوند شده با پروتئین در مقایسه با سیلیبینین تنها فعالیت آنتی اکسیدانی بیشتری نشان داد، که البته فعالیت هر دو نسبت به ویتامین ث که بعنوان شاهد استفاده شد، کمتر بود. مقدار G° ،S°Δ وپیوندH°Δسیلیبینین به آلفالاکتالبومین به ترتیب ۶۲۴,۳۳- کیلوژول بر مول،۰۷۷,۳۶- ژول بر مول کلوین و ۳۷۵,۴۴-کیلوژول بر مول بدست آمده است . منفی بودن مقدار G° Δنشان می دهد که فرآیند برهمکنش خود به خود است و از آنجایی که مقادیر S°Δو H°Δمنفی هستند، پیوند هیدروژنی و نیروهای واندروالسی نقش اصلی را در طول فرآیند اتصال بازی می کنند.ثابت اتصال دراثر افزایش دما کاهش یافته است که نشان دهنده ضعیف شدن اتصال در دماهای بالاتر است . با توجه به نتایج به دست آمده در این مطالعه ، آلفالاکتالبومین را می توان حامل مناسبی برای سیلیبینین معرفی کرد.
Keywords:
Authors
زینب اسماعیلی
دانشجوی ارشد بیوشیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه مازندران، بابلسر، مازندران، ایران
ملیحه سادات عطری
استادیار بیوفیزیک، دانشکده علوم پایه، دانشگاه مازندران، بابلسر، مازندران، ایران