بررسی روند سونوگرافیک بهبودی والگوهای کانسالیدیشن ریه در گوساله های تحت درمانبالینی
Publish place: Ninth International Congress on Development of Agricultural and Environment with emphasis on the UN Development Program
Publish Year: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 46
This Paper With 13 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
TICNF09_023
تاریخ نمایه سازی: 20 مرداد 1403
Abstract:
بیماری تنفسی گاو یک فرآیند بیماری شایع و پیچیده در گوساله ها است. این بیماری دارای فرم تحت بالینی است وتشخیص زودهنگام آن ممکن است به دلیل علائم بالینی ناپایدار چالش برانگیز باشد. در سال های اخیر، استفاده ازسونوگرافی قفسه سینه به عنوان یک ابزار کمک تشخیصی بسیار مفید مطرح شده است. اولین هدف از این مطالعه طولی،به کارگیری سونوگرافی قفسه سینه (به صورت هفتگی) به منظور پایش وقوع برونکوپنومونی تحت درمانگاهی درگوسالههای شیری از بدو تولد تا زمان از شیرگیری در یک گله گاو شیری بود. دومین هدف دنبال کردن تغییر روندالگوهای کانسالیدیشن، بعد از اولین رویداد درمانی بود. سونوگرافی قفسه سینه به صورت هفتگی بر روی ۲۲۱ راسگوساله، از بدو تولد تا زمان از شیرگیری ( ۸ هفته)، به منظور شناسایی کانسالیدیشن های ریوی انجام شد. از ۲ حد آستانهبرای تجزیه تحلیل های آماری استفاده گردید؛ یکی کانسالیدیشن با عمق ≤ ۳ سانتیمتر به عنوان یک آستانه با ویژگی بالا ودیگری کانسالیدیشن با عمق ≤ ۱ سانتیمتر به عنوان یک آستانه با حساسیت بالا. در هر نوبت معاینه سونوگرافی، وزنگوساله ها به وسیله یک نوار وزنمتر اندازه گیری می شد. بطورکلی در این پژوهش به بررسی روند بهبودی والگوهایکانسالیدیشن ریه در گوساله های تحت درمان بالینی پرداخته شده است. به طور کلی و بر اساس معیارهای بالینی، ۸گوساله به طور اختصاصی برای BRD ، ۲۴ گوساله برای عفونت بند ناف، و ۱۱۱ گوساله برای اسهال تحت درمان قرارگرفتند. همچنین ۴ گوساله برای BRD و عفونت بند ناف (در زمان های مختلف)، ۳۳ گوساله برای BRD و اسهال، ۸گوساله برای عفونت بند ناف و اسهال، و ۱ گوساله برای BRD و اسهال و عفونت بند ناف تحت درمان قرار گرفتند. درمجموع، ۴۶ گوساله درمان BRD را دریافت کردند و نیز ۴۰ گوساله هیچ درمانی در طول مطالعه دریافت نکردند. برخلافانتظار، بعد از اعمال درمان، هیچگونه الگوی کاهشی معنی داری در عمق کانسالیدیشن مشاهده نشد ( ۱ = p برای آستانه ۱سانتیمتر و ۵۷ / ۰ = p برای آستانه ۳ سانتیمتر)
Keywords:
Authors
سیدعلی سعادت نیا
دکتری تخصصی داخلی دام های بزرگ، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران