بررسی و توصیف زبان شناختی انواع ضمیر در گویش لری کامفیروز

زبان، یک نظام قراردادی(وضعی) منظم از آواها و نشانه های کلامی و نوشتاری است و وسیله برقراری ارتباط و تفهیم و تفاهم میان انسانهاست. بشر از زمانی که از توانایی زبان بهره مند شد، به وجود زبان ها و گویش های مختلف پی برد. زبان شناسی، مطالعه علمی زبان انسان است. زبان شناسی عملی، نام شاخه ای از دانش نوینی است که به بررسی شیوه ها و تکنیک های عملی پژوهش های زبانی می پردازد و گویش شناسی شاخه ای از آن به شمار می رود. گویش لری کامفیروز متعلق به شاخه زبان های ایرانی جنوب غربی است و ساخت دستوری و واژگانی این گویش نشان می دهد که از فارسی میانه(پهلوی ساسانی) که خود دنباله فارسی باستان است، منشعب شده است. کامفیروز یکی از مناطق وسیع شهرستان مرودشت در استان فارس است. پژوهش حاضر با تلفیقی از شیوه میدانی و توصیفی و با هدف تحلیل زبان شناختی انواع ضمیر در گویش لری کامفیروز فراهم آمده است. بررسی ها نشان می دهد، انواع ضمیر در این گویش با فارسی معیار شباهت ها و تفاوت هایی دارد؛ از جمله، برخی ضمیر های این گویش با فارسی معیار یکسان است و برای بعضی از انواع ضمیرها از واژه های خاصی که مختص این گویش است استفاده می شود. گویشوران این گویش به جای ضمیر سوم شخص مفرد (او – وی) از /vo/ و به جای این و آن به ترتیب از /yo/ و /vo/ استفاده می کنند.

Keywords:

زبان