تحلیل ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی در آموزش و چگونگی استفاده از آن ها برای بهبود فرایند یادگیری-یاددهی
Publish place: The fourth international conference of educational sciences, psychology, counseling, education
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 39
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
HEPCONF04_505
تاریخ نمایه سازی: 24 مرداد 1403
Abstract:
این مقاله به تحلیل ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی در آموزش و نحوه استفاده از آن ها برای بهبود فرایند یادگیری-یاددهی پرداخته است. با پیشرفت های فناوری هوش مصنوعی، امکانات گسترده ای برای شخصی سازی یادگیری، خودکارسازی فرایندهای آموزشی، تولید محتوای آموزشی و ارزیابی دقیق تر دانش آموزان فراهم شده است. ابزارهایی مانند DreamBox Learning برای شخصی سازی آموزش، Gradescope برای خودکارسازی تصحیح تکالیف، Articulate ۳۶۰ برای تولید محتوا و Knewton برای ارزیابی دقیق دانش آموزان، نمونه های موفقی از این فناوری ها هستند که توانسته اند به بهبود کیفیت آموزش کمک کنند. با این حال، چالش ها و محدودیت هایی نظیر هزینه های بالا، مسائل حریم خصوصی داده ها، نقش غیرقابل جایگزینی معلمان و نیاز به تغییر روش های تدریس نیز وجود دارند که باید مورد توجه قرار گیرند. پیش بینی می شود که در آینده، استفاده از هوش مصنوعی در آموزش به گسترش شخصی سازی یادگیری، توسعه ابزارهای یادگیری فراگیر، بهبود تعاملات آموزشی و پیشرفت سیستم های ارزیابی منجر شود. توصیه هایی برای بهبود این فرآیند شامل سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه، آموزش معلمان، تضمین حریم خصوصی داده ها و تشویق به همکاری های چندجانبه است. همکاری بین متخصصان هوش مصنوعی، معلمان، سیاست گذاران و سایر ذینفعان برای توسعه موفق آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی ضروری است. این همکاری ها می تواند به ایجاد یک محیط آموزشی پویا و موثر منجر شود که در آن دانش آموزان تجربه های یادگیری بهتری داشته باشند و معلمان بتوانند از فناوری های نوین بهره مند شوند. با توجه به امکانات و چالش های موجود، استفاده از هوش مصنوعی در آموزش نه تنها یک فرصت بزرگ بلکه یک نیاز اساسی برای بهبود کیفیت و دسترسی به آموزش در سراسر جهان است. با بهره برداری صحیح از این فناوری ها، می توان به آینده ای امیدوارانه و پر از پیشرفت های آموزشی دست یافت.
Keywords:
Authors
اصلی طغرایی
کارشناسی علوم اجتماعی گرایش برنامه ریزی، دانشگاه پیام نور مرکز سمیرم
جمیله سامی
کارشناسی آموزش ابتدایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمیرم
حسن رحمانی نژاد
کارشناسی ارشد مشاوره، دانشگاه پیام نور مرکز اصفهان
حبیبه افشاری
کارشناسی مدیریت خانواده، دانشگاه علمی کاربردی اصفهان