تاثیر شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر ناگویی هیجانی، اجتناب تجربه ای و نشخوارفکری در افراد مبتلا به خودآسیبی بدون قصد خودکشی
Publish place: Iranian Journal of Psychiatric Nursing، Vol: 12، Issue: 3
Publish Year: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 15
نسخه کامل این Paper ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJPN-12-3_006
تاریخ نمایه سازی: 30 مرداد 1403
Abstract:
مقدمه: با توجه به شیوع و پیامدهای اقدام به خودآسیبی بدون قصد خودکشی، شناسایی و درمان مکانیسمهایی که در خودآسیبی بدون قصد خودکشی نقش دارند، ضروری است. شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بهطور خاص مکانیسمهایی را که تصور میشود در شروع و حفظ خودآسیبی بدون قصد خودکشی نقش دارند، مورد هدف قرار میدهد؛ بنابراین مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر ناگویی هیجانی، اجتناب تجربهای و نشخوارفکری در افراد مبتلا به خودآسیبی بدون قصد خودکشی انجام شد.
روش کار: مطالعه حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون – پسآزمون همراه با گروه کنترل بود. از بین افراد مراجعه کننده به کلینیکها و مراکز مشاوره شهر تهران، ۳۰ نفر که بالاترین نمره را در پرسشنامه خودجرحی بدون قصد خودکشی کسب کرده بودند، به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شده و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و گروه کنترل (۱۵ نفره) جایگزین شدند. گروه آزمایش ۸ جلسه مداخله شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی دریافت کردند، اما گروه کنترل مداخله خاصی دریافت نکردند. ابزارهای پژوهش عبارت بودنداز: پرسشنامه خودجرحی بدون قصد خودکشی، مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو، پرسشنامه پذیرش و عمل- نسخه دوم، مقیاس پاسخ نشخوارفکری. دادهها با استفاده از از نرافزار SPSS نسخه ۲۳ و روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شدند.
یافته ها: نتایج حاکی از تاثیر معنادار شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی در کاهش ناگویی هیجانی، اجتناب تجربهای و نشخوارفکری در افراد مبتلا به خودآسیبی بدون قصد خودکشی در مرحله پسآزمون است (۰۵/۰>P).
نتیجه گیری: شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی با پرداختن مستقیم به مکانیسم های که در شروع و حفظ خودآسیبی بدون قصد خودکشی نقش دارند، نوید بزرگی به عنوان یک درمان فراتشخیصی ارائه می کند که می تواند مداخله ای موفق برای افرادی باشد که دست به رفتارهای خودآسیبی می زنند. بنابراین، با توجه به یافتههای بهدست آمده، درمانگران میتوانند جهت کاهش ناگویی هیجانی، اجتناب تجربهای و نشخوارفکری در افراد مبتلا به خودآسیبی بدون قصد خودکشی، از این مداخله استفاده کنند.
Keywords:
Mindfulness-based cognitive therapy , alexithymia , experiential avoidance , rumination , non-suicidal self-injury. , شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی , ناگویی هیجانی , اجتناب تجربه ای , نشخوارفکری , خودآسیبی بدون قصد خودکشی.
Authors
نسترن اعتمادی راد
Garmsar Branch, Payam Noor University, Garmsar, Iran.
سمانه ملکی
Shahid Beheshti University, Tehran, Iran.
نجمه افتخاری
Farvardin Institute of Higher Education Qaemshahr, Mazandaran, Iran.
ثمانه زارعی
Buali Sina University, Hamedan, Iran.
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :