اثربخشی درمان تعهد و پذیرش بر تابآوری در مادران دارای کودکان دارای اختلال نقص توجه -بیش فعالی

هدف تحقیق حاضر بررسی اثربخشی درمان تعهد و پذیرش بر تابآوری در مادران دارای کودکان دارای اختلال نقص توجه -بیش فعالی بود. روش پژوهش تجربی (طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل برابر) بود. نمونه تحقیق شامل ۳۰ نفر از مادران دارای کودکان دارای اختلال نقص توجه -بیش فعالی بود که بصورت نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. سپس از میان نمونه پژوهش ، بطور تصادفی ۱۵ مادر در گروه آزمایش و ۱۵ مادر در گروه کنترل گماشته شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه تابآوری کانور بود. برای تحلیل دادهها از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره مانکوا و آنکوا استفاده شد. نتایج حاصل از تحلیل دادهها نشان داد، درمان تعهد و پذیرش باعث افزایش تابآوری شد. در نتیجه می توان گفت درمان تعهد و پذیرش با تکنیک تعهد و پذیرش روش موثری برای افزایش تابآوری مادران دارای کودکان دارای اختلال نقص توجه -بیش فعالی است .

Keywords:

درمان تعهدوپذیرش , تاب آوری , مادران , اختلال نقص توجه -بیش فعالی