ارزیابی کیفی اهمیت به کارگیری فناوری های نوین در تدریس و افزایش یادگیری پایدار

ظهور فناوری اطلاعات و ارتباطات دریچه جدیدی را فراروی انسان گشوده و بر جنبه های مختلف زندگی فردی و اجتماعی او تاثیر گذاشته است . انسان سعی کرده با افزایش دانش خود در این زمینه ، از آن به شکل های گوناگون استفاده کند که از جمله آنها در آموزشویادگیری است . پیشرفت های اخیر در صنعت رایانه و اطالع رسانی ، ورود و ظهور شبکه های اطلاع رسانی به ویژه اینترنت ، چند رسانه ای ها، فناوری های ارتباطی ، ابزارها و روش های جدید را پیش روی طراحان، برنامه ریزان، مدیران و مجریان برنامه های آموزشی قرار داده است . همین امر سبب شکل گیری روشهای نوین یادگیری شد چراکه دیگر روش های سنتی ناکارآمد و جواب گوایی نیاز فراگیرانومدرسان نبودند در واقع ، فناوری های نوین تمام جنبه های زندگی انسان ها را در برگرفت . نقش فناوری های نوین در این بین به عنوان یکی از عوامل تغییر و اثرگذار در توسعه دانش و ایجاد، تسهیل و تسریع در محیط های یادگیری پایدار عصر حاضر امری انکار ناپذیر است . همچنین ، در جهان امروز، فناوری های نوین آموزشی به مفهوم رویکردی بر چگونگی آموزش در ارتباط با اهداف، توانسته است با تکیه بر اصول و یافته های علمی و به ویژه روانشناسی یادگیری ، ابزارها و وسایل آموزشی در دسترس، اعم از اشیای سادهای همانند گچ وتابلوی کلاس یا دستگاههای پیچیدهای مانند رایانه ، اینترنت و نرمافزارهای آموزشی را برای بهینه کردن آموزش و بالابردن کیفیت آن به خدمت گیرد. در این پژوهش به ارزیابی کیفی اهمیت به کارگیری فناوری های نوین در تدریس و افزایش یادگیری پایدار پرداخته می شود.

Keywords:

فناوری های نوین آموزشی , تدریس , یادگیری پایدار , دانش آموز ,