تحلیل اثرات متقابل حکمرانی و توسعه در کشورهای صادرکننده نفت

هدف اصلی این مقاله، تحلیل اثرات متقابل حکمرانی و توسعه در کشورهای صادرکننده نفت است. در این راستا، اثرات متقابل در دو گروه کشورهای خاورمیانه و غیرخاورمیانه صادرکننده نفت مورد مقایسه قرار می گیرد. از مدل حداقل مربعات سه مرحله ای برای برآورد مدل بر اساس داده های بانک جهانی برای دوره زمانی ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۴ و از آزمون های والد[۱]، کروسکال والیس[۲] و حداقل اختلاف معنادار[۳] استفاده شده است. کارکرد حکمرانی به یک موضوع  اساسی تبدیل شده و کشورهای خاورمیانه به دلیل موقعیت استراتژیک جغرافیایی و برخورداری برخی از آنها از درآمدهای صادرات و فروش نفت، اهمیت ویژه ای برای تحقیق برخوردار شده است.       نتایج، بیانگر این است که تفاوت معناداری بین تاثیر متقابل حکمرانی و توسعه در کشورهای خاورمیانه صادرکننده نفت با کشورهای غیرخاورمیانه صادرکننده نفت وجود دارد. در هر دو گروه از کشورها، تاثیر توسعه بر حکمرانی به مراتب بیش از تاثیر حکمرانی بر توسعه می باشد. به رغم تشابه در عامل صادرات نفت، عامل محیط جغرافیایی دربردارنده تشابهات فرهنگی و دین و برخی از آداب و رسوم، بر تاثیر متقابل حکمرانی و توسعه موثر، و ضریب برآوردی تاثیر توسعه بر حکمرانی در هر دو گروه، بیش از ضریب برآوردی تاثیر حکمرانی بر توسعه است. لذا توجه به توسعه، علاوه بر بهبود شاخص های آن، شرایط حکمرانی را ارتقا داده و باعث بهبود عملکرد می شود. این تاثیر از طریق حکمرانی نیز وجود دارد؛ ولی سرعت تغییر از طرف توسعه، بیشتر است.   [۱]. Wald [۲]. Kruskal _Wallis [۳]. LSD (Least Significant Difference)

Keywords:

Governance , Development , Oil-Exporting Countries , Middle East , حکمرانی , توسعه , کشورهای صادرکننده نفت , خاورمیانه