اثربخشی مشاوره گروهی مبتنی بر رفتاردرمانی منطقی - هیجانی بر کاهش علائم افسردگی پایدار در نوجوانان دختر

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی رفتاردرمانی منطقی - هیجانی (REBT) بر کاهش علائم افسردگی پایدار در دختران دوره اول متوسطه بود. پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی دانش آموزان دوره متوسطه اول شهرستان نجف آباد تشکیل می دادند. از بین آنها ۳۰ نفر در مرحله اول بر اساس پرسشنامه کوواکس CDI (Kovacs,۱۹۵۸) و در مرحله دوم بر اساس آزمون افسردگی کودکان و نوجوانان (C.A.D.S، جان بزرگی و حسینی مستخدمین، ۱۳۸۴) و همچنین مصاحبه بالینی (سادوک و سادوک، ۲۰۱۵)، دارای ملاک های افسردگی پایدار تشخیص داده شدند و به عنوان نمونه انتخاب شدند که در دو گروه آزمایش (۱۵) و کنترل (۱۵)نفر به طور تصادفی جایگزین شدند، سپس مداخله مشاوره گروهی به شیوه منطقی – هیجانی در ۱۴ جلسه ۶۰ تا ۹۰ دقیقه ای و دو بار در هفته برای گروه آزمایش انجام شد. داده های پژوهش با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس یک متغیره و تحلیل کوواریانس چندمتغیره مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که مشاوره گروهی به شیوه منطقی – هیجانی (REBT) در کاهش علائم افسردگی پایدار در گروه آزمایش تاثیر معنادار داشت (P<۰/۰۵). به نظر می رسد از مداخله به شیوه منطقی – هیجانی جهت افزایش عزت نفس و کاهش احساس عدم لذت، احساس بیهودگی در افسردگی پایدار می توان استفاده نمود. این روش درمانی افسردگی پایدار در دختران نوجوان را بهبود می دهد.

Keywords:

رفتاردرمانی - منطقی - هیجانی , علائم افسردگی پایدار , عزت نفس