در قرن حاضر مسایل مربوط به منابع انرژی و محیط زیست دو نگرانی عمده بشر می باشند و از آنجائیکه مصرف انرژی بطور مستقیم بر محیط زیست تاثیرگذار است، این دو با هم ارتباط تنگاتنگ دارند. منابع انرژی فسیلی که هم اکنون بطورگسترده ای مورد استفاده قرار می گیرند، علاوه بر اثرات نامطلوب زیست محیطی، غیرقابل بازگشت و ناپایدارند. از اینرو نیاز به منابع انرژی تجدیدپذیر، پایدار و غیرآلاینده احساس می شود.
هیدروژن مهمترین منبع انرژی پایدار و پاک است که براحتی با استفاده از سلولهای سوختی قابل تبدیل به الکتریسیته میباشد و لذا
هیدروژن و سلولهای سوختی بیولوژیک در میان منابع انرژی پایدار در اولویت قرار دارند . سوخت
هیدروژن می تواند از منابع تمیز و تجدید شدنی ساخته شود، و بنابر این دارای چرخه عمر تمیز و تجدید شدنی است و میتوان آن را در پیلهای سوختی به کار گرفت.از لحاظ نظری ، پیلهای سوختی بازده تبدیل انرژی بالاتری نسبت به تجهیزات احتراقی کنونی دارند. حتی اگر
هیدروژن را به عنوان سوختی احتراقی به کار گیریم، هیچ دی اکسید کربن خروجی مشاهده نخواهد شد. به هر حال
هیدروژن می بایست از منابع دیگر انرژی تولید و جدا و به گونه ای ایمن استفاده شود. آزمایش های انجام گرفته در طول تاریخ نوید بخش شکافت فتو کاتالیستی آب به منظور تولید
هیدروژن هستند. در حال حاضر، سرعت تولید
هیدروژن بدست آورده شده در این روش به دلیل خود آمیزی سریع بارها، انجام واکنش سریع بعد از تولید
هیدروژن و ناتوانایی به منظور بهینه شدن اثر نور مرئی اندک است. در این مقاله، تکنیک های بهینه و افزودنی های شیمیایی اخیر به منظور افزایش فعالیت فتو کاتالیستی TiO2 تحت تاثیر تابش نور مرئی بررسی شده اند.