بررسی برخی خواص فیزیکی و مهندسی گندم رقم باران کشت شده در استان قزوین در سه سطح مختلف رطوبتی

در این مطالعه به بررسی برخی از خواص هندسی و فیزیکی (طول، عرض، ضخامت ، میانگین هندسی قطر، ضریب کرویت ، وزن هزاردانه ، دانسیته ظاهری ، دانسیته واقعی ، تخلخل ، زاویه ریپوز و زاویه لغزش) دانه گندم رقم باران به عنوان یکی از ارقام دیمی کشت شده در منطقه قزوین پرداخته شد. نظر به اهمیت مشروط کردن گندم از طریق افزایش رطوبت به عنوان یک پیش فرایند مهم در آسیابانی ، خواص فوق در سه سطح رطوبتی پایه ۹%، ۱۵% و ۲۰% اندازه گیری شد. بیشترین ابعاد هندسی شامل طول، عرض و ضخامت متعلق به سطح رطوبتی ۲۰درصد و کمترین آن متعلق به سطح رطوبتی پایه بود. بالاترین ضریب کرویت متعلق به سطوح رطوبتی ۲۰% و ۱۵% بود. از نظر وزن هزاردانه ، سطح رطوبتی ۲۰% بیشترین اندازه با مقدار ۲۰/۵۲ و سطح رطوبتی پایه با مقدار ۳۰/۴۷ را دارا بود. با افزایش رطوبت میزان دانسیته واقعی و ظاهری کاهش پیدا کرد که دلیل آن افزایش حجم دانه بود. با افزایش رطوبت درصد تخلخل کاهش یافت . زوایای ریپوز و لغزش با افزایش رطوبت ، افزایش یافتند. دانستن خواص فیزیکی غلات، در طراحی تجهیزات نگهداری ، بوجاری و انتقال دانه ها حائز اهمیت است .

Keywords:

خواص هندسی , دانسیته , غلات , زاویه ریپوز