رابطه بین برنامه درسی پنهان با خودکارآمدی و خوش بینی تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش با هدف تعیین رابطه بین برنامه درسی پنهان با خودکارآمدی و خوش بینی تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بوده است. جامعه آماری این پژوهش را دانش آموزان دوره اول متوسطه شهرستان پاکدشت در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۴۰۳ به تعداد ۲۰۴۰۰ نفر تشکیل می دهند. حجم نمونه بر اساس جدول کرجسی و مورگان ۳۷۷ نفر تعیین شد. همچنین به منظور نمونه گیری نیز پس از برآورد حجم نمونه از روش نمونه گیری تصادفی در ساده استفاده شد. به منظور گردآوری داده ها، از سه پرسشنامه استاندارد شده سنجش برنامه درسی پنهان (شیخی: ۱۳۹۵)، پرسشنامه سنجش خودکارآمدی (شوارزر، جروسلم: ۲۰۱۴) و نیز پرسشنامه سنجش خوشبینی تحصیلی (اسچننموران: ۲۰۱۹) استفاده شد. همچنین از نرم افزار SPSS ورژن ۲۳ به منظور تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده استفاده گردید. یافته های آزمون t تک نمونه ای حاکی از آن بود که دانش آموزان مورد پژوهش از نظر میزان مولفه های خوش بینی تحصیلی در سطح نسبتا مطلوبی قرار دارند. نتایج آزمون همبستگی همچنین نشان داد که بین دو مولفه برنامه درسی پنهان (جو اجتماعی مدرسه و تعاملات معلم و دانش آموز) با خودکارآمدی و خوش بینی تحصیلی دانش آموزان رابطه معنادار وجود دارد ولی یافته ها نشان داد بین بعد ساختار سازمانی مدرسه با خودکارآمدی و خوش بینی تحصیلی دانش آموزان رابطه معنادار وجود ندارد. همچنین یافته های آزمون رگرسیون حاکی از آن بود که از بین مولفه های برنامه درسی پنهان، مولفه تعاملات معلم و دانش آموز بیشترین سهم را در تبیین و پیش بینی متغیرهای خودکارآمدی و خوش بینی تحصیلی دانش آموزان داشته است.

Keywords:

برنامه درسی پنهان , خودکارآمدی , خوش بینی تحصیلی