برآورد ریسک کمبود آب منطقه دشت سیستان و استراتژی های کاهش آن

دشت سیستان منطقه ایست که به علت وجود تالاب بین المللی هامون، قرن ها محل مناسبی برای زندگی و معیشت مردم بوده ولی در سال های اخیر، کمبود آب، خشک شدن هامون ها و وقوع توفان های گرد و غبار، شرایط بسیار نامساعدی را برای تداوم زندگی مردم و محیط طبیعی منطقه رقم زده است. این امر موجب نگرانی محققین و مدیران شده است. از طرفی تغییر دیپلماسی آب از سوی کشور باالدست، سبب بروز مناقشه ی آبی در منطقه شده است. بنحوی که هر از گاهی انعکاس درخواست های مردمی در سیستان برای مطالبه آب، شاهد پاسخ های نامستدل از باالدست بوده و در این بین اعتراضات رسمی و غیررسمی مقامات ایرانی و در پی آن توجیهات طرف افغانی به آن حادث می شود. در این مقاله با هدف بررسی ریسک کمبود آب شرب و کشاورزی در ۲۰ سال آینده و همچنین بررسی میزان تامین حق آبه محیط زیستی تالاب هامون، حوضه پایین دست سد کمال خان و تاثیر آن بر تامین آب منطقه سیستان مورد مدل سازی هیدرولوژیکی و هیدرولیکی قرار گرفته و سناریوهای مختلف تامین آب (شامل تخصیص آب بر اساس معاهده سال ۱۵۳۱، تخصیص ۵ درصد آب بیشتر نسبت به حق آبه قانونی به عنوان حق آبه محیط زیستی هامون ها و تخصیص آب طبق سیاست های اخیر افغانستان) شبیه سازی شده است.

Keywords:

دشت سیستان , حق آبه هیرمند , استراتژی مدیریتی , ریسک