موسسات امنیت زیستی و انتخاب قراردادها در زنجیره های تامین میوه بین المللی

مقررات و استانداردهای امنیت زیستی بر معاملات بین المللی کشاورزی بین شرکت ها حاکم است. مطالعه ما با تکیه بر اقتصاد نهادی جدید، بینش هایی را در مورد عوامل نهادی در هر دو سطح کالن و میانی ارائه می دهد که بر انتخاب قراردادهای بین شرکتی برای صادرات سیب شیلی تاثیر می گذارد. قبل از هر چیز، تاثیر مقررات بهداشتی و بهداشت گیاهی موجود در توافق نامه های تجاری امضا شده توسط شیلی با همتایان تجاری خود را بر انتخاب قراردادهای جایگزین با درجه های مختلف کامل بودن بررسی می کند. همچنین بر موسسات در کشورهای واردکننده، نهادهای قانونی مجری قراردادها، کارایی لجستیک و تاثیر قوانین غیررسمی پنهان مانند فساد، بر انتخاب بین محموله رایگان، قراردادهای حداقل تضمین شده و فروش تمرکز دارد. ما همچنین موسسات خصوصی را که عمدتا به واردات مستقیم توسط سوپرمارکت ها مرتبط هستند، بررسی می کنیم. نتایج تحلیل اقتصادسنجی ما نشان می دهد که قراردادهای کمتر کامل، یعنی محموله رایگان و حداقل ترتیبات تضمین شده، هنگام صادرات به کشورهایی با محیط های تجاری امن و تعداد بیشتری از ارائه در موافقت نامه های تجاری بین المللی انتخاب می شوند. برعکس، هنگام صادرات به کشورهای غیرقابل اعتماد، صادرکنندگان تمایل دارند از طریق قراردادهای کامل تر، یعنی قراردادهای فروش، از خود محافظت کنند. ما شواهدی پیدا کردیم مبنی بر اینکه صادرات مستقیم به سوپرمارکت ها در قراردادهای فروش بیشتر مستعد رخ دادن است که نشان دهند عملکرد دوگانه قراردادها، هم به عنوان محافظ و هم به عنوان ابزار هماهنگی برای پذیرش الزامات خاص مشتریان است.

Keywords:

موسسات امنیت زیستی , قراردادها , تجارت , سیستم های کشاورزی , تجارت کالا