آسیب های آمارگرایی در نظام قضایی کشور با رویکردی بر آموزه های اخلاق حرفه ای

در این نوشتار، با تامل در وضعیت جاری دستگاه عدالت، نگارنده بر آن است تا ضمن تحلیل زمینه های فزاینده فشار بر نهاد قضاوت که از یک سو در افزایش حجم پرونده ها و از سوی دیگر در نقصان نیروی انسانی قضایی متجلی است،ضرورت بازاندیشی در ابزارها و شیوه های رسیدگی را یادآور شود. اخلاق حرفه ای، که از ارکان اساسی قضاوت به شمار می رود، در پیوند با عقلانیت آماری و بهره گیری از فناوری های نوین، به ویژه در امور کم اهمیت یا فاقد پیچیدگی های ماهوی، می تواند موجبات تخفیف بار کاری قضات و ارتقای دقت در آرا را فراهم آورد. از این منظر، به کارگیری سامانه های داده محور، در کنار صیانت از شان و منزلت قاضی، نه تنها موجب انتظام در نظام قضایی می گردد، بلکه در تقویت اعتماد عمومی و تقرب به عدالت نیز نقش آفرین خواهد بود. همچنین، با التفات به جنبه های روانی و انسانی شغل قضاوت، و آسیب هایی نظیر فرسودگی ذهنی و خستگی تصمیم گیری، لازم است تدابیری در جهت حمایت درونی از قضات و حفظ سلامت فکری آنان اتخاذ گردد. این نوشتار بر آن است که با نگاه تطبیقی و تجربه گرایانه، راهکارهایی برای اصلاح ساختار قضایی و نیل به آرمانی ترین چهره عدالت اسلامی عرضه دارد..

Keywords:

آمارگرایی قضایی , عدالت فردی , اخلاق قضایی , عدالت ترمیمی