تاثیر سبک های فرزندپروری بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان

خودکارآمدی تحصیلی به عنوان یکی از مهمترین مولفه های انگیزشی در یادگیری نقش کلیدی در موفقیت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. از سوی دیگر سبک های فرزندپروری والدین به عنوان یکی از عوامل مهم محیطی می توانند تاثیر بسزایی بر رشد شناختی، هیجانی و انگیزشی فرزندان داشته باشند. هدف این مقاله مروری بررسی ارتباط میان سبک های مختلف فرزندپروری (مقتدرانه، مستبدانه، سهل گیرانه و غافل) و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان بر اساس پژوهش های داخلی و خارجی است. نتایج حاصل از مرور ادبیات پژوهشی نشان دهد که سبک فرزندپروری مقتدرانه به طور مداوم با سطح بالاتری از خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان همراه بوده است، در حالی که سبک های مستبدانه و غافل اغلب با سطوح پایین تر خودکارآمدی مرتبط هستند. همچنین، برخی عوامل زمینه ای مانند سن، جنسیت و شرایط فرهنگی می توانند نقش واسطه یا تعدیل کننده در این رابطه ایفا کنند. در پایان پیشنهادهایی برای والدین، معلمان و پژوهشگران ارائه شده است تا با شناخت بهتر این روابط به بهبود فرآیند یادگیری و رشد روان شناختی دانش آموزان کمک شود.

Keywords:

خودکارآمدی تحصیلی , سبک های فرزندپروری والدین , مقتدر , انگیزش تحصیلی , رفتار والدین , موفقیت دانش آموزان