اعتیاد و سلامت اجتماعی

مقدمه: سوء مصرف و وابستگی به مواد مخدر، یکی از معضلات و نگرانی­های عمده جهان امروز و عامل بازدارنده رشد و شکوفایی جامعه است. پژوهش حاضر با هدف تعیین الگوی سوء مصرف مواد مخدر و فراوانی رفتارهای پرخطر در مراجعین به مراکز DIC و MMT شهرستان شاهرود انجام شد.مواد و روش­ها: این پژوهش از نوع مطالعات توصیفی- مقطعی و کاربردی می­باشد. در این مطالعه پرسش­نامه­ای مشتمل بر ۱۰ سوال عمومی و ۳۲ سوال اختصاصی در خصوص اعتیاد و رفتارهای پرخطر استفاده شد. داده­ها از طریق مصاحبه و بررسی پرونده افراد تحت درمان در مراکز DIC و MMT استخراج شد. داده­ها پس از کدگذاری، وارد نرم­افزار SPSS شده و مورد تحلیل آماری قرار گرفت.یافته­ها: میانگین سنی افراد مورد مطالعه ۸/۳۴ بود. ۵/۹۷% افراد مرد بودند. ۷/۹۲% در شهر و ۳/۷% ساکن روستا بودند. تدخین ۴/۴۴% طریقه مصرف مواد مخدر در افراد مورد مطالعه قبل از مراجعه به مراکز DIC و MMT بوده و پس از آن خوردن (۷/۲۵%) و تزریق (۷/۱۲) در رده­های بعدی می­باشند. کراک بیش­ترین ماده مخدر مورد استفاده در افراد مورد مطالعه قبل از مراجعه به مراکز بوده و پس از آن تریاک و شیره در رده­های بعدی قرار داشتند. در این افراد مواد زیر به­ترتیب در طی مدت زمان اعتیاد تجربه شده­اند: تریاک (۳۱۳ مورد) ۴۲/۸۸%، شیره (۲۳۲ مورد) ۵۴/۶۵%، کراک (۱۷۰ مورد) ۰۲/۴۸%، الکل (۱۰۷ مورد) ۲۳/۳۰%، حشیش (۷۰ مورد) ۷۷/۱۹%، هروئین (۵۹ مورد) ۶۷/۱۶% و سایر مواد (۲۳ مورد) ۵۰/۶% بود. بین طریقه مصرف با جنس، تحصیلات، شغل و وضعیت تاهل رابطه معناداری مشاهده نگردید ولی با محل سکونت (۰۱۴/۰=P)، درآمد (۰۳/۰=P)، سابقه مصرف سیگار (۰۰۱/۰=P) رابطه معناداری وجود داشت.نتیجه­گیری: با عنایت به پایین بودن سن شروع سیگار، وجود بسیاری از رفتارهای پرخطر در افراد، وجود سابقه اعتیاد در حدود نیمی از خانواده­های افراد مورد مطالعه توجه بیش­تر به این گروه و تدوین قوانین راهبردی و افزایش مراکز ارایه خدمت و آموزش مهارت­های زندگی در مدرسه، خانواده و اجتماع می­تواند کمک شایانی به پیشگیری از عواقب ویرانگر اعتیاد نماید.مقدمه: سوء مصرف و وابستگی به مواد مخدر، یکی از معضلات و نگرانی­های عمده جهان امروز و عامل بازدارنده رشد و شکوفایی جامعه است. پژوهش حاضر با هدف تعیین الگوی سوء مصرف مواد مخدر و فراوانی رفتارهای پرخطر در مراجعین به مراکز DIC و MMT شهرستان شاهرود انجام شد. مواد و روش­ها: این پژوهش از نوع مطالعات توصیفی- مقطعی و کاربردی می­باشد. در این مطالعه پرسش­نامه­ای مشتمل بر ۱۰ سوال عمومی و ۳۲ سوال اختصاصی در خصوص اعتیاد و رفتارهای پرخطر استفاده شد. داده­ها از طریق مصاحبه و بررسی پرونده افراد تحت درمان در مراکز DIC و MMT استخراج شد. داده­ها پس از کدگذاری، وارد نرم­افزار SPSS شده و مورد تحلیل آماری قرار گرفت. یافته­ها: میانگین سنی افراد مورد مطالعه ۸/۳۴ بود. ۵/۹۷% افراد مرد بودند. ۷/۹۲% در شهر و ۳/۷% ساکن روستا بودند. تدخین ۴/۴۴% طریقه مصرف مواد مخدر در افراد مورد مطالعه قبل از مراجعه به مراکز DIC و MMT بوده و پس از آن خوردن (۷/۲۵%) و تزریق (۷/۱۲) در رده­های بعدی می­باشند. کراک بیش­ترین ماده مخدر مورد استفاده در افراد مورد مطالعه قبل از مراجعه به مراکز بوده و پس از آن تریاک و شیره در رده­های بعدی قرار داشتند. در این افراد مواد زیر به­ترتیب در طی مدت زمان اعتیاد تجربه شده­اند: تریاک (۳۱۳ مورد) ۴۲/۸۸%، شیره (۲۳۲ مورد) ۵۴/۶۵%، کراک (۱۷۰ مورد) ۰۲/۴۸%، الکل (۱۰۷ مورد) ۲۳/۳۰%، حشیش (۷۰ مورد) ۷۷/۱۹%، هروئین (۵۹ مورد) ۶۷/۱۶% و سایر مواد (۲۳ مورد) ۵۰/۶% بود. بین طریقه مصرف با جنس، تحصیلات، شغل و وضعیت تاهل رابطه معناداری مشاهده نگردید ولی با محل سکونت (۰۱۴/۰=P)، درآمد (۰۳/۰=P)، سابقه مصرف سیگار (۰۰۱/۰=P) رابطه معناداری وجود داشت. نتیجه­گیری: با عنایت به پایین بودن سن شروع سیگار، وجود بسیاری از رفتارهای پرخطر در افراد، وجود سابقه اعتیاد در حدود نیمی از خانواده­های افراد مورد مطالعه توجه بیش­تر به این گروه و تدوین قوانین راهبردی و افزایش مراکز ارایه خدمت و آموزش مهارت­های زندگی در مدرسه، خانواده و اجتماع می­تواند کمک شایانی به پیشگیری از عواقب ویرانگر اعتیاد نماید.

Keywords:

مواد مخدر , رفتارهای پرخطر , متادون , مراکز درمان نگهدارنده با متادون , مراکز گذری