بررسی نقش خودشفقتی در بهبود اختلالات اضطرابی

خود شفقتی به عنوان یک رویکرد نوین در روانشناسی مثبت گرا شامل برخورد مهربانانه با خود، پذیرش خطاها و شکستها و درک این نکته است که رنج و نقص بخشی طبیعی از تجربه انسانی است. مطالعات اخیر نشان داده اند که خود شفقتی می تواند به کاهش نشانه های اختلالات اضطرابی کمک کند زیرا این رویکرد از طریق کاهش خود انتقادی، افزایش تاب آوری روانی و تقویت پذیرش هیجانی موجب آرامش درونی و بهبود عملکرد هیجانی می شود. افراد با سطح بالای خود شفقتی کمتر درگیر چرخه های افکار منفی و نگرانی های افراطی می شوند و بهتر می توانند با شرایط استرس زا سازگار شوند. مداخلات مبتنی بر آموزش خود شفقتی مانند ذهن آگاهی همراه با شفقت و درمان شفقت محور توانسته اند در کاهش علائم اضطراب، اجتماعی، اضطراب فراگیر و اضطراب امتحان موثر واقع شوند. این مقاله با روش مروری کتابخانه ای، به بررسی مفهوم خود شفقتی، مکانیسم های اثرگذاری آن بر اضطراب و کاربردهای عملی آن در درمان اختلالات اضطرابی می پردازد.

Keywords:

خود شفقتی , اختلالات اضطرابی , تاب آوری روانی , ذهن آگاهی