تحلیل تفاوت نگاه به صبر و ابتلا در نهج البلاغه و مکاتب غربی

این پژوهش با هدف بررسی تفاوتهای بنیادین نگاه به «صبر و ابتلا» در نهج البلاغه و مکاتب غربی مانند لیبرالیسم انجام شده است. روش تحقیق، مبتنی بر تحلیل محتوای کیفی متون نهج البلاغه (خطبه ها، نامه ها و حکمت های امام علی (ع)) و مقایسه آن با مبانی فکری مکاتب غربی مانند لیبرالیسم، اگزیستانسیالیسم و اومانیسم است. نتایج نشان می دهد که در نهج البلاغه، صبر و ابتلا به عنوان «سنت الهی» و ابزاری برای سنجش ایمان و تقویت روحی انسان تعریف می شوند، در حالی که در مکاتب غربی، این مفاهیم در چارچوب «فردگرایی»، آزادی شخصی و مبارزه با محدودیت ها تفسیر می گردند. در اسلام، مشکلات فرصتی برای تقرب به خدا و رشد معنوی است، اما در غرب، تمرکز بر تغییر شرایط یا یافتن معنا در رنج هاست. این تفاوت ها ریشه در دو جهان بینی متفاوت دارد: یکی مبتنی بر رابطه انسان با خدا و دیگری بر محوریت انسان و عقلانیت زمینی.

Keywords:

سنت صبر و ابلا , نهج البلاغه , امام علی(ع) , مکاتب غربی