نقش مداخلات روانشناختی و تربیتی مدارس در بهبود وضعیت روانی و اجتماعی دانش آموزان پس از جنگ ۱۲ روزه

جنگ ۱۲ روزه تاثیرات عمیق روانی، اجتماعی و تحصیلی بر دانش آموزان مناطق آسیب دیده برجای گذاشت و ضرورت اجرای مداخلات روان شناختی و تربیتی مدرسه محور را دوچندان ساخت. این پژوهش با هدف اصلی بررسی تاثیر برنامه های جامع بازپروری بر بهبود وضعیت روانی، اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان پس از جنگ، و با پنج هدف فرعی شامل کاهش مشکلات روانی، ارتقاء مهارت های ارتباطی، بهبود همکاری معلمان و مشاوران، افزایش عملکرد تحصیلی، و نقش آفرینی جامعه محلی انجام شد. روش تحقیق، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر گردآوری داده ها به صورت کتابخانه ای و تحلیل پیشینه های معتبر بود. یافته ها نشان داد مداخلات مدرسه محور باعث کاهش اضطراب، افسردگی و نشانه های PTSD، بهبود ارتباطات اجتماعی، ارتقاء نقش حمایتی معلمان و مشاوران، رشد قابل توجه عملکرد تحصیلی و تقویت حس تعلق اجتماعی از طریق مشارکت جامعه محلی شده است. نتیجه گیری این پژوهش تاکید دارد که اتخاذ رویکرد ترکیبی «روان شناختی–آموزشی» همراه با بسیج حمایت های اجتماعی، می تواند روند بازپروری دانش آموزان در شرایط بحرانی را تسریع و ماندگاری آثار آن را تضمین کند.

Keywords:

کلیدواژه ها: جنگ ۱۲ روزه , مداخلات مدرسه محور , بازپروری روانی , عملکرد تحصیلی , حمایت اجتماعی